THAN OF ALL TRADES
Director. Editor. Illustrator. Creator. Comedian. Important.
- Home
- Videos
- More Videos
- Comics & Illustrations
- Photostream
- Mind the Duck
- Devilogical
- ...More on the web
- Contact me
Loading,
0
% complete-
Home
- showreel 2011
-
Videos
-
Uploads
-
Comics & Illustrations
-
Photos
-
Posts
- Mar 28, 11
Με μεγάλη επιτυχία θα ολοκληρωθεί σύντομα η πρώτη απονομή βραβείων κινηματογράφου της ελληνικής ακαδημίας Μπλόγκ, ενας θεσμός που δεν απέχει και πολύ απο τα ξενόφερτα δυτικά πρότυπα. Μα υπάρχει και ένας άλλος κινηματογράφος. Ένας κινηματογράφος που ξέρει οτι η τέχνη δεν τσουβαλιάζεται σε περιστασιακές διασκεδάσεις. Ενας αθέατος κόσμος οπου τα διαμάντια είναι πάντα ενα με δυο, και τα ξέρουν λίγοι.
Μερικά κομμάτια αυτου του κινηματογραφου θα παρουσιάσω στη δική μου λίστα, με τα πραγματικά καλύτερα φιλμ του 2010. Και όπως όλα τα καλά πράγματα, είναι εκτός συναγωνισμού.
10. Οι Συνταγές του… Dr. Layman (Layman’s terms)
“OK, let me put it this way…”
Ένας γιατρός αντιμετωπίζει πρόβλημα να επικοινωνήσει με τους χαζούς ασθενεις του, ώσπου μια μέρα αρχίζει να τους τα εξηγεί με πιο απλούς τρόπους. Μια γλυκειά ταινία που μας έρχεται απο την άλλη πλευρά του ατλαντικου.
9. Ένοικος Τζένη, της Αγγελικής Λιβαδύτη
“Είμαι η Τζένη. Μένω στον πρώτο.”
Στην πρώτη της σκηνοθετική απόπειρα, η Λιβαδύτη ξεδιπλώνει τα ταμπού της συγχρονης γυναίκας, μέσα απο τα μάτια της Τζένης, μιας νεαρής φοιτήτριας που βρίσκεται μπλεγμένη στα γρανάζια της κοινωνικής αφομοίωσης. Και εμεις, παρακολουθούμε μαγεμένοι…
8. Meh, του Γρηγόρη Παπαράκη
“Άσε το μυαλό σου να ξεφουσκώσει!”
Μια παρέα, μια πόλη, ενας θάνατος, αποκάλυψη. Πειραματικός κινηματογράφος στα ορια. Το απόλυτο “κάλτ” τριπάκι του “καλοκαιριού”.
7. Τα Πρωκτικά χρόνια, Του Ιωάννη Αργαδυνού.
“Αργάδευσε, και ‘σύ ακόμα τρέχεις…”
Ενα κακόμοιρο οδοιπορικό μέσα στα μεταπολέμικά χρόνια του ‘96. Μια ταινία πίνακας, που αντιλαλεί τα όνειρα μιας ολόκληρης γενιάς, κάτω απο το ακίνητο μάτι του Ιωάννη Αργαδυνού.
6. Waiting to be discovered: A film about Lefkes Selides, του Παναγιώτη Γκιώνη.
“Μουσική για εμάς είναι κάτι καινούριο. Κάτι άγνωστο.”
Ενα ντοκυμαντερ για τη μουσικη στο περιθωριο. Ενας ροκ ρολερ-κόστερ που μας ταξίδευει μαζί με τις Λευκές Σελίδες, απο τα πρώτα τους βήματα στις παραλίες τις χαλκιδικής μέχρι την κορυφή, στο Αν club της Αθήνας. Αληθινές απόψεις για τη ελληνική μουσική σκηνη απο φίλους της μπαντας.
5. Μπάχαλα στο μέλλον, του Αλέκου Σκουρογιάννη
“Γιατι η κοινωνία δεν φτιάχνεται απο κανόνες, φτιάχνεται απο ανθρώπους, ντάξει?”
Στην φανταζί αλληγορική ιστορία του Αλέκου Σκουρογιάννη ακολουθουμε τις περιπέτειες του Αντώνη, ενός αναρχίκου που μετά απο ένα ατύχημα, ξυπνάει στην Αθήνα του μέλλοντος και καλείται να παλέψει σε εναν κόσμο που έχει πουλήσει τις συνειδήσεις του. Μια ταινία σταθμός στο ελληνικό σινεμά του φανταστικού.
4. Ραντεβού με τον καμαρότο, του Irving Khabolca
“Καμαρότο! Καμαρότο!”
Στην 67η ταινία του, ο μεγάλος δημιουργός μας διηγείται μια γλυκόπικρη ιστορία αγάπης, μέσα σε ένα πλοίο που πλέει στα όρια της ανθρώπινης υπόστασης. Μαθήματα ρομαντισμού και απλότητας απο την ευρωπαϊκή απάντηση στον Τιτανικό.
3. Στη Φλέβα, του Θάνου Θλιβερού.
“Μια μέρα θα πάρω ένα δίκανο και θα τα γαμήσω όλα, μ’ ακούς;”
Ο Θάνος Θλιβερός στήνει ένα μοντέρνο παραμύθι, με τραγικούς πρωταγωνιστές ένα ζευγάρι στα περιθώρια της τρέλας. Έρωτας και ναρκωτικά σε μια ταινία υψωμένη γροθιά στο στομάχι, με φόντο την σύγχρονη Αθήνα.
2. Το Λυπηρό πουλί, του Θεοδόση Βάλσαμου.
“Αφήγηση, είναι η τέχνη πριν τον άνθρωπο”
Η αυτοβιογραφία του Θανάσιου Βλαστάρη, ενός συγγραφέα που έχουμε δείξει την αγάπη μας πολλές φορες, μεταφέρεται στην μεγάλη οθόνη απο τα επιδέξια χέρια του Θεοδόση Βάλσαμου, ενός σκηνοθέτη όχι ξένου στο σινεμά εποχής, μιας και περυσι μας είχε χαρίσει τον αλησμόνητο Κήπο της Αντιγόνης.
1. Mecie Cinema, του Pfitz Macanο
“…”
Πως θα μπορούσε να λέιπει ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον όρο σκηνοθεσία. Στα 97 του χρόνια ο Φίτζ Μακανό μας χαρίζει άλλη μια κατάθεση ψυχής, στο πιο αυτοβιογραφικό του έργο μέχρι στιγμης, που δεν διαφέρει σε τίποτα απο την υπόλοιπη φιλμογραφία του. Ενα “τολμώ” που δείχνει το ακλόνητο όραμα ένος μεγάλου δημιουργού.
.
- Dec 07, 10"Το video art και η κουλτούρα δεν θα μπορέσουν ποτέ να συνυπάρξουν", μας είχε πει κάποτε ο γνωστός κριτικός τέχνης, Νόε Κομνηνός.Έρχεται όμως να τον διαψεύσει περίτρανα ο βιντεοκαλιτέχνης Γαρφάγγελος, εικονοποιώντας μια απαγγελία του ποιητή Τζώνυ Μακάριου, πάνω σε ποιήμα του ιδίου.Το εν λόγω ποιήμα δεν είναι άλλο από το "Φασκιωμένη πατρίδα", ένα ποιήμα που ο ίδιος ο Τζώνυ Μακάριος είχε περιγράψει ως "δηλώση απώλειας". Ένα ποίμα, δειλό και βασανισμένο, σαν την μητέρα.
- Dec 01, 09
Αυτές τις γιορτές κάντε δώρο στους αγαπημένους σας την μόρφωση και τον πολιτισμό με δυο μοναδικά βιβλία. Το Σουπλάνι, του Θανάσιου Βλαστάρη, και η ποιητική συλλογή του ιδίου, Κάτι σαν ψυχή, κυκλοφορούν σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία και πιο συγκεκριμένα στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Κομποδέτης, Λομβάρδου 53 στο κέντρο, όπου μπορούν να σταλθούν με αντικαταβολή σε όλη την Ελλάδα.
Χαρίστε κουλτούρα με δυο σπάνια και μοναδικά βιβλία, αυθεντικά κομμάτια της ελληνικής παράδοσης. - Nov 28, 09
'Οσοι μεγαλώσαμε στα τέλη της δεκαετίας του 80 έχουμε πολλές αναμνήσεις από τις παιδικές σειρες που βλέπαμε μικροί. Καθημερινά όλο και περισσότερο υλικό καταλήγει στο διαδίκτυο φέρνοντας ρίγη συγκινησης και αναμνήσεις σε όσους τα αγάπησαν παλιά.
Μια απο τις δικές μου αγαπημένες αναμνήσεις ειναι οι "Περιπέτεις του Βλάξμαν". Θυμάμαι που σηκωνόμουν νωρίς κάθε πρωι σαββάτου και στηνόμουν μπροστά στην οθόνη για να δω σε τι περιπέτεις θα μλεχτεί και πάλι ο αγαπημένος μου ήρωας. Πρόσφατα διάβασα οτι το Χολιγουντ ετοιμάζει να κανει ριμέηκ στην αγαπημένη μου σειρα, δινοντας της μια πιο μοντέρνα και σκοτεινή εικόνα. Ελπίζω μόνο να κρατήσουν ανέγκιχτη την μαγεία της προτότυπης σειράς.
Παρακάτω μερίκα stills που κράτησα απο παλιές βιντεοκασέτες. Ίσως φέρουν και σε σας δάκρυα χαράς και νοσταλγίας στα μάτια σας, όπως έκαναν και σε μένα.
- Jul 22, 12
Το 1923, ο Θανάσιος Βλαστάρης γυρνάει στην παλιά του ερωμένη, την ποίηση, για να υμνήσει τον τόπο που μεγάλωσε, ένα μικρό χωριό ανθρακορύχων, στην Άνω Βιωτία. Όμως η πρώην μαγευτική μεταφορική γυναίκα είναι πια γερασμένη και τα λόγια του Βλαστάρη βγαίνουν πικρά. Στους στίχους του καθρευτίζεται ο πόνος του μεταπολεμικού χωριάτη και η σκληρή ζωή στα ορυχεία, τα ίδια ορυχεία που στις στοές τους, ο πατέρας του, Θεόδωρος Βλαστάρης, έχασε την ζωή του όταν πέθανε από ασφυξία τσίκνας το Πάσχα του '19.
Ακολουθεί μια σπάνια ηχογράφιση του ίδιου του ποιητή
Στα Χαμηλόστενα ζουνε άνθρωποι μικροί, που τρώνε βρώμες
Γιατί η μάνα τους ήτανε όμορφη γυναίκα.
Στα Χαμηλόστενα λιμάνι δεν θα βρείς, θα βρείς καημό
Για λίγα τάλαρα παιδιά να ξεψυχάνε.
Στα Χαμηλόστενα ο ήλιος δε χαράζει
Σα γριά, ναρκωμένη πουτάνα.
Στα Χαμηλόστενα η μάνα μου ακόμα πλένει στο σουπλάνι
Η γριά η Μπάμπω έχασε δυο γιούς.
Στο καφενείο κάποιοι κλαίνε, και γω παιδί,
περιμένω τον πατέρα μου στη στάχτη.
Μαγευτικές διακοπές - Mar 02, 11
Το 1930 ο Τόμας Μερρυμπότομ αρχίζει την μεγάλη του καριέρα στην μπλούζ μουσική πιάνοντας δουλειά σαν ντεκόρ στο μαγαζί που έπαιζε ο τότε θρύλος της τζάζ, Μπόμπυ Σκότσμπράιτ. Το 1942 γράφει το "PCissippi blues" κλονισμένος από το μεγάλο κράς του '03.
PCissippi blues
My hard drive is broken
and so is my heart
My data are lost
and I want them back
I tried to recover them
but with no success
And my tears are falling
all over my desk
And I've go the blues
PCissipi blues
Devil got the file system
sweet FAT32
I ain't got no backup
so take my soul too
Brother have mercy
'cause I'm in trouble deep
Just poor me a drink
and let me here to weep
'Cause I've got the blues
PCissippi blues
And I want my data back
PCissippi blues - May 24, 09
Χθες ήταν μια δύσκολη νύχτα. Στριφογύρναγα ζωηρά στο κρεβάτι μου μη μπορώντας να κοιμηθώ. Προβληματισμένος και χαρούμενος συνάμα που έτσι αποκλείεται να είχα ποτε εφιάλτες. Προσπαθούσα να σκεφτώ έναν κόσμο. Το ήξερα ότι βρισκόταν κάπου εκεί, στην άκρη του μυαλού μου αλλα χρειαζόταν ένα ακόμα σημάδι από τι μοίρα για να αποκτήσει σάρκα και οστά (και ίσως μερικές τρίχες στη μασχάλη).
Ξαφνικά ένας ήχος τράβηξε την προσοχή μου. Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν ο συγκάτοικος μου (που για όσους δεν τον γνωρίζουν καλά, πολλές φορες στον ύπνο του απαγγέλλει ποδοσφαιρικά νέα σε δεκαπεντασύλλαβο) αλλα σύντομα κατάλαβα ότι προερχόταν από το παράθυρο. Μια τεραστια κουκουβάγια είχε κολλήσει προσεκτικά στο τζαμι και μου έκανε μιμήσεις. Τότε ήταν που όλα καθάρισαν μέσα μου (μονο μέσα μου δυστυχώς, τα ρούχα διπλα παρέμειναν άπλυτα). Φανταστικά έναν κόσμο μαγικό που κατοικείται από καστανα. αλλα όχι μονο από καστανα. Και λίγα καλαμπόκια το βραδυ.
Σε αυτόν τον κόσμο, όλοι οι σκίουροι είναι υπουργοί γεωργίας. Το νόμισμα αυτου του κόσμου είναι επίσης κάστανα, κάτι πόλυ τραγικό γιατί, αν πρέπει για παράδειγμα να αγοράσεις κάτι που κοστίζει τρία κάστανα, θα πρέπει να δώσεις εσένα και δυο φίλους σου.
Υπάρχουν πολλοί μύθοι για αυτόν τον κόσμο αλλα δυστυχώς κανεις δεν τους ξέρει εξαιτίας του ιδιαιτερου τρόπου ομιλίας που έχουν τα καστανα. Το κάθε καστανό μιλάει με μια σειρά ήχων που βγαίνουν από το τσόφλι του. Δυστυχώς όμως τους ηχους αυτούς τους παράγει χτυπώντας επάνω σε ένα άλλο καστανό και φυσικά αυτό το άλλο καστανό πρέπει να ξέρει τι θες να πεις. Οι καθημερινές τους κουβέντες αναλώνονται στο να κάνουν συνεχεια φάρσες μεταξύ τους βάζοντας λόγια ο ένας στο στόμα του αλλου. - Dec 04, 08
φίλε Κώστα,
Ξέρω πως δεν παν παρά μόνο λίγες μέρες από τότε που σου έστειλα το προηγούμενο γράμμα, όμως εδώ έχουν περάσει τετρακόσια χρόνια. Όπως θα κατάλαβες το πείραμα είχε επιτυχία. Το ολόδροσο τέρας με τα οχτακόσια κεφάλια και τις διακόσιες περιτονίτιδες γύρισε πίσω στη λήθη από την οποία είχε έρθει. Για να τα καταφέρουμε χρειάστηκε να θυσιαστούν πολλοί γενναίοι άντρες και μια δειλή γυναίκα.
Είχες δίκιο σε όλα, φίλε Κώστα, και έπρεπε να σε είχα ακούσει. Η Αμφίδρομη Ανάδρωση είναι πράγματι πολύ επικίνδυνη σε πιοπλασματικό επίπεδο. Αρχικά όλα φαίνονταν να πηγαίνουν πολύ καλά αλλά την τρίτη μέρα του πειράματος όλα άρχισαν να πηγαίνουν πολύ στραβά. Και τα δεκαοχτώ ινδικά χοιρίδια που είχαμε έπαθαν κράμπα ταυτόχρονα στο ίδιο ακριβώς σημείο του σώματος τους. Ένας από τους πιο λαμπρούς μας επιστήμονες σκοτείνιασε και τα γελάδια μας τα κλέψανε. Οι πάγοι της περιοχής έλαμπαν για τρία μερόνυχτα σε φλούο χρώματα. Ένας από τους σκοπούς ορκίζεται πως διέκρινε την επιγραφή "Φάτε στου Τζό" επάνω σε έναν από αυτούς. Δώδεκα ώρες μετά, σωριάστηκε καταγής. Τώρα βρίσκεται στην εντατική και τον κρατάμε στη ζωή με κουφετάκια.
Μια βδομάδα πέρασε. Μια βδομάδα ανυπόφορη. Όσοι είχαμε επιζήσει καθόμασταν σιωπηλοί μέσα στο σκοτάδι, ενώ το μόνο που ακούγαμε απ' έξω ήταν το La Bostella.
Ήταν τότε που ο Ιάκωβος Φρίλσος αποφάσισε να επαναλάβει το πείραμα, πιστεύοντας πως έτσι θα τα διόρθωνε όλα. Πήρε λοιπόν την ακονισμένη σε επίπεδο μοριακής στοιβάδας υποατομική πινέζα και τσίμπησε το τέρας με τα εφτακόσια πυρινικά χέρια στον κώλο. Δυστυχώς και πάλι το πείραμα δεν είχε τα αποτελέσματα που περιμέναμε. Το δύστροπο πλάσμα με το έλκος απ' το Γιογκόθ τσατίστηκε περισσότερο, τρώγοντας τον Ιάκωβο Φρίλσο και τους ξανθούς συνεργάτες του.
Τα υπόλοιπα γεγονότα είναι μια μεγάλη θολούρα για μένα. Είχα κατεβάσει όλο το μπουκάλι με την αμωνία. Το μόνο πράγμα που θυμάμαι είναι το πανάρχαιο πλάσμα της μπίχλας και της βιασύνης να καταποντίζεται σε ένα απύθμενο βάραθρο, βγάζοντας μια άναρθρη κραυγή που, πολύ χοντρά θα μεταφραζόταν "συγγνώμη, είχα φάει πολύ αρακά".
Μα ακόμα και τώρα, που βρίσκομαι μακριά από όλα αυτά, ξέρω πως τίποτα δεν έχει τελειώσει.
Γιατί, δεν είναι νεκρό αυτό που αιώνια μπορεί να ζέχνει. Μα με το πέρασμα περίεργων και ενοχλητικών, μα το θεό, αιώνων, ακόμη και τα κατεψυγμένα μπορούν να χαλάσουν.Δικός σου, Χάρης Γατόπαρδος
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ:
Το παραπάνω γράμμα βρέθηκε σε μια ερευνητική αποστολή στο Βόρειο πόλο, με άγνωστο επιστημονικό σκοπό. Δεν βρέθηκε τίποτα που να υποστηρίζει τα όσα αναφέρει ο γράφοντας αλλά κανείς δεν μπόρεσε να εξηγήσει τα αγγουράκια τουρσί που κάλυπταν την γύρω περιοχή για τρία μίλια. - Nov 28, 08
Σκληρή Συνεύρεση
Ερωτικό θρίλλερ αμερικάνικης παραγωγής σε σκηνοθεσία καλή.
Ο Τζάσπεν, τυφλωμένος από την αγάπη του για τ'αυγά, αποφασίζει να ληστέψει το τοπικό έβερεστ, ζητώντας να του βάλουν σε έναν σάκο όλες τις ομελέτες. Στην καταδίωξη του όμως θα μπλεχτεί και η ντετέκτιβ Σούζαν που θα τον κάνει να... χάσει την όρεξη του.
Παίζουν: Τζο Ξέρξης, Χέλεν Όμπβιους.
____________________________________________________________________
Εντομοκτόνος Τιμωρός
Ταινία ανιμέησιον γαλλο-καναδικής παραγωγής.
Ο Ρόντι, η τσιγκελωτή κατσαρίδα, ζεί φιλήσυχα στο ξύλινο πόδι του κυρίου Τσάλμερς. Όταν όμως δεν γίνεται δεκτός στο κολέγιο, αποφασίζει να πάρει την τύχη στα χέρια του συγκατοικώντας με τον Κάφκα.
Ακούγονται οι φωνές των ηθοποιών. - Nov 28, 08
Όταν ήμουνα μικρός, ο θείος Κάρολος ήταν το πιο κοντινό πρόσωπο που είχα για πατέρα. Το μόνο του μεγάλο ελλάτωμα ήταν ο τζόγος. Συχνός θαμώνας στις χαρτοπαιχτικές λέσχες της γειτονιάς, η αγάπη του για μένα ερχόταν πολλές φορές δεύτερη μετά το χαρτί.
Το βράδυ των γενεθλίων μου, από ένα μεγάλο στραβοπάτημα της τύχης, έχασε όλα του τα λεφτά στην τσόχα. Δεν του έμειναν ούτε για να μου πάρει δώρο. Το μόνο που είχε ήταν μια και μοναδική μάρκα που είχε ξεμείνει στην τσέπη του, χωρίς ιδιαίτερη αξία. Γυρίζοντας σπίτι, λοιπόν, μου την έδωσε λέγοντας μου, "Κοίτα, άμα την τρίψεις στον τοίχο μπορείς να γράψεις!"
Εκείνη τη νύχτα είχα μια ιδέα που τελικά με έκανε πάμπλουτο. Πλαστικές μαλακίες για να γράφουν τα παιδάκια. Θα τα ονόμαζα "Μάρκα δώρο".
Μετά από τόσα χρόνια αποφεύγω να κοιτάζω πίσω στη μίζερη νιότη μου αλλά ποτέ δεν ξέχνάω τον θείο μου. Στη ζώη μου βρήκα χαρά, αγάπη και χρήμα, και δεν περνάει ούτε μια νύχτα χωρίς να σκεφτώ και να ευχαριστήσω τον άνθρωπο που ευθύνεται για την ευτυχία μου. Τον Κάρολο Γιόκα. - Nov 20, 08
Το παλιό σουπλάνι της γιαγιάς είναι ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα της σύγχρονης λαογραφικής λογοτεχνίας. Σε αυτό το απόσπασμα, ο συγγραφέας, Κορώνδιος Κοκκάλινος στήνει μια φανταστική ιστορία, βασισμένος επάνω στις παιδικές του αναμνήσεις, με φόντο την ελληνική μεταπολεμική επαρχία.
__________________________________________________________________
Η Φαίδρα κάθησε απαλά στον πονηρό καναπέ απλώνοντας τα πόδια της σαν φεγγάρια. Τα μάτια της έλαμπαν σαν ανθισμένα κάτω από το φώς της ολόδροσης λάμπας.
Εκείνος γονάτισε μπροστά της, έβγαλε το γαλλικό κλειδί από την τσέπη του παλτού του και της το ακούμπησε στην κνήμη.
“Φαίδρα”, της είπε με φωνή άλλου, “θές να γίνεις γυναίκα μου?” Αυτή έκανε μονάχα ένα φλίτς!
“Τι τρέχει αγάπη μου? Δεν σε συγκινούν πια οι φιόγκοι στα παπούτσια μου?” την ρώτησε τρομαγμένα.
“Αλάριχε, ω καλέ μου Αλάριχε”, του είπε τελικά σηκώνοντας τα μεγάλα δάχτυλα των ποδιών της ταυτόχρονα. “Ξέρεις ότι περίμενα αυτή τη μέρα πως και πως”
Εκέινος συνέχισε να ξύνεται.
“Σκέφτομαι μονάχα την καημένη την γιαγιά. Το ξέρεις καλά ότι δεν της αρέσουν τα κουφέτα”.
“Δεν θα της το πούμε!” αποκρίθηκε αυτός χαρμόσυνα σαν σκνίπα. “Θα παντρευτούμε κρυφά, θα κλεφτούμε! Θα πάμε να ζήσουμε μακριά από εδώ, κάπου που να μην μπορέσουν ποτέ να μας βρούνε! Στο υπόγειο ας πούμε ή... στον τρίτο!”
Σηκώθηκαν και οι δυο και άρχισαν να χορεύουν σαν μαθήτριες.
Το ίδιο βράδυ, ο καθηγητής Ντόναχιου καθόταν στο καθηστικό αναμασώντας ένα πούρο.
“Μα σε τι κόσμο ζούμε”, είπε κοιτώντας τις φτέρνες του. “Θυμάμαι όταν ήμουν μικρός, είχα δανείσει τα δεκανίκια μου σε κάποιον Νικήτα και δεν μου τα επέστρεψε ποτέ!”
Ήπιε άλλη μια γουλιά από το μπράντυ του προσέχοντας να μην αλληθωρίσει. Η καμαριέρα μπήκε στο δωμάτιο χωρίς να χτυπήσει και μόλις τον είδε έγινε κατακόκκινη σαν ώριμο σπυρί. “Ω, συγγνώμη, καθηγητά, δεν ήξερα ότι είστε με τις κλακέτες!” Αμέσως γύρισε το βλέμμα της πρός τον καθρεύτη.
“Δεν πειράζει καλή μου. Και μόλις ετοιμαζόμουν να πάω για τέννις”. Σηκώθηκε και καθώς πέρναγε από κοντά της, της έριξε μιά τσιμπιά στον κώλο.
Εκείνη έκανε μονάχα ένα φλιτς!
Καθισμένος επάνω στο εβένινο γραφείο του, ο πάστορας Σμίδερς ξεφύλλιζε ένα βιβλίο με σκίουρους.
“Χμμμ, τα πάντα εν σοφία εποίησε”, είπε παρατηρώντας μια σύνθεση με βελανίδια. Ο γιατρός μπήκε μέσα αιφνιδιαστικά.
“Καθήστε, γιατρέ”, του είπε ο πάστορας δείχνοντας του τη σόμπα. “Θα πάρετε ένα κομμάτι σκληρής πάστας?”
“Όχι ευχαριστώ”, απάντησε εκείνος. “Προσπαθώ να την κόψω”.
Και οι δυο άντρες γελάσανε χωρίς ντροπή.
Κλειδωμένη στην σκοτεινή καμαρά της, η Φρίντα παρακολουθούσε από το παράθυρο τα παιδιά να κυνηγάνε μεξικάνους κάτω στην αυλή. Τα γέλια τους 'εφταναν ως επάνω. Την προηγούμενη νύχτα ένα κοράκι είχε μπεί στο δωμάτιο της. Η Φρίντα ήταν γυμνή και αυτό την πέρασε για άντρα. Φτερούγισε για λίγο ανάμεσα στα διακοσμητικά φασκόμηλα και έπειτα στρογγυλοκάθησε απάνω στο προσκέφαλο του κρεβατιού. Η όμορφη γεεροντοκόρη κοντοστάθηκε απέναντι του και το ρώτησε.
“Ευγενικό μου πουλί, αξίζει να ζήσω το θαύμα της αγάπης?”
“Ναι βρε μόρτ'”, απάντησε αυτό χωρίς τρόπους.
Ποτέ πια σε αυτό το σπίτι των ανέμων και τις ξυνίλας δεν ξαναμίλησε κανείς για το παλιό σουπλάνι της γιαγιάς. - Nov 17, 08
Συγκλονισμένος από τον ξαφνικό θάνατο του φίλου του, ο Γιάννης αποφάσισε να ολοκληρώσει το κύκνειο άσμα του Γιακουμή Μασταπιάνη, αποδίδοντας με έναν τρόπο συμβολικό, έναν φόρο τιμής στον μεγάλο δημιουργό που, η ίδια του η καρδιά δεν είχε αντέξει την ομορφιά των λέξεων του.
__________________________________________________________________
Κεφάλαιο ΙΙ
Λίγες ώρες μετά την αλλαγή, οι οπαδοί της επιστημονικής φαντασίας, του φάνταζι και των RPG βγήκαν στους δρόμους ζητωκραυγάζοντας. Κρατώντας τα βαριά RPG βιβλία ψηλά και με δάκρια να τρέχουν απ' τα μάτια τους φώναζαν “Είχαμε δίκιο! Είχαμε δίκιο!” ο ένας στον άλλον και περίμεναν τον κόσμο να τους ζητήσει να καθοδηγήσουν την ανθρωπότητα μέσα σε αυτόν, τον άγνωστο για τους υπόλοιπους κόσμο.
Μετά άρχισαν να σκάνε από τη χαρά τους. Κυριολεκτικά.
Χιλιάδες ταυτόχρονες μικρές εκρήξεις φώτισαν τον πλανήτη εκείνη τη νύχτα, καθώς όλοι όσοι τόσα χρόνια πίστευαν στο φανταστικό δεν άντεξαν το μέγεθος της αλλαγής. Ακολούθησαν όλοι οι κλονισμένοι θρησκευτικοί ηγέτες μαζί με τους θρησκόληπτους οπαδούς τους και μέχρι το τέλος της επόμενης μέρας οι ορθολογιστές ειχαν σκάσει κι αυτοί. Οι επισήμονες προσπάθησαν να καταλάβουν τι συμβαίνει προσπαθώντας να έχουν το μυαλό τους ανοιχτό και έτσι άντεξαν λίγο παραπάνω αλλά τελικά κανείς τους δεν γλύτωσε.
Οι διάφοροι ψευτοφιλόσοφοι αυτοκτόνισαν καταλαβαίνοντας τα λάθη τους. Οι διάφοροι ερασιτέχνες μάγοι έσκασαν ανακαλύπτοντας οτι η μαγεία δεν είχε καμία σχεση με αυτά που διάβαζαν τόσο καιρό στα βιβλία από τα βιβλιοπώλεια της γειτονιάς τους. Οι οπαδοί της θεωρείας περί κούφιας γής έσκασαν απ' το κακό τους επειδή αυτή ήταν η μόνη θεωρεία που δεν βγήκε αληθινή. Οι έλληνες έσκασαν όταν έμαθαν οτι ο μόνος πραγματικός απόγονος των Έλ ήταν ο Τόμ Κρούζ και τελευταίοι έσκασαν οι gothαδες από τη ζήλεια τους που όλοι οι άλλοι ήταν νεκροί ενώ αυτοί όχι.
Στο τέλος, αυτοί που έμειναν πάνω στη Γη ήταν όλοι αυτοί χωρίς κανένα ενδιαφέρον. Όλοι οι λαϊκοί που κοιτούν μόνο τη δουλειά τους, που δεν ψάχνουν την αλήθεια και που το μόνο πράγμα που ακολουθούν είναι η ομάδα τους. Άνθρωποι σαν τον συνάδελφο σας στη δουλειά, τον κάγκουρα συμφοιτητή σας ή αυτόν που συναντατε τυχαία σε ένα ταξίδι και πιάνετε κουβέντα μαζί του απορώντας πως μπορεί να ζει με το μυαλό του τόσο ρηχό.
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι. Την κληρονόμησαν τη Γή οι μαλάκες. - Nov 17, 08
Ο Γιακουμής Μασταπιάνης, ίσως ο πιό αξιόλογος έλληνας συγγραφέας φάνταζι, έγραψε το 2003 ένα διήγημα που από πολλούς θεωρείται όχι μόνο το καλύτερο του έργο αλλά και το πιό προφητικό. Δυστυχώς, έμεινε ανολοκλήρωτο μιας και πέθανε από καρδιακή προσβολή αμέσως μετά το πρώτο κεφάλαιο. Το διήγημα ολοκλήρωσε έπειτα ο καλός του φίλος, συνεργάτης και πρώτος του οπαδός, Γιάννης. Παρακάτω το πρώτο original κεφάλαιο.
_________________________________________________________________
Κεφάλαιο Ι
Ζούμε σε μια γαλήνια νησίδα άγνοιας είχε πεί κάποτε ο Lovecraft και είχε δίκιο ο μακαρίτης. Όπως είχε δίκιο και αυτός που είχε πεί οτι πολύ λίγα άτομα θα μπορούσαν να κατανοήσουν μια νέα πραγματικότητα και να επιζήσουν μέσα σε αυτή. Εκεί που όλοι κάναμε λάθος ήταν ποιούς εννοούσε.
Ήταν το έτος 2012 που όλα άλλαξαν, όπως είχαν προφητεύσει οι Μάγια πριν από 3.000 χρόνια, μαζί με τα πιό λαμπρά μυαλά που πέρασαν από αυτόν τον πλανήτη όπως τον Νοστράδαμο, τον Έριχ φον Ντένικεν και την Λίτσα Πατέρα. Το ξημέρωμα της 22ας Δεκεμβρίου του 2012 όλες οι γενετικές μας μνήμες που είχαν τόσα χρόνια αποτυπωθεί στο χαρτί ως φανταστικές ιστορίες εμφανίστηκαν στον κόσμο μας.
Οι θέοι από όλες τις παραδόσεις επέστρεψαν στη Γή, συνοδευόμενοι από όλα τα μυθικά τους κατοικίδια. Περίφανοι δράκοι έσχιζαν τον ουρανό, κένταυροι, φάυνοι και νεράιδες γέμισαν τα δάση και Τα ξωτικά, που ήταν όπως ακριβώς τα περιέγραφαν τα βιβλία του Τόλκιν και τα rulebooks των διαφόρων RPG, ύψωσαν τις περίφανες πόλεις τους μαζί με όλες τις άλλες fantasy φυλές. Η μαγεία ξεκλειδώθηκε και εξαπλώθηκε παντού σαν να μην είχε φύγει ποτέ, οι δεκάδες εξωγήινοι πολιτισμοί που τόσα χρόνια μας παρακολουθούσαν κρυφά μας υποδέχτηκαν θερμά στην μεγάλη οικογένεια του σύμπαντος, βρυκόλακες και λυκάνθρωποι βασίλευαν την νύχτα και οι νεκροί ξύπνησαν και περπάτησαν για άλλη μια φορά στον κόσμο των ζωντανών.
Πύλες άνοιξαν σε μαγικές διαστάσεις, χρονοταξιδιώτες πηγαινοέρχονταν στον χρόνο, οι άνθρωποι απόκτησαν σούπερ δυνάμεις, φανταστικές τεχνολογίες ενσωματώθηκαν με τις δικές μας, μαγικά σπαθιά, βάρβαροι πολεμιστές, νεραϊδένια δάκρυα, μονόκεροι, ο Χάρυ Πότερ-ΑΧ! ΈΧΥΣΑ!...Συνεχίζεται - Nov 17, 08
Ο Θανάσης Μάζας, ένας από τους πιο ικανούς έλληνες συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας, κατάφερε μέσα από την πρώτη του συλλογή διηγημάτων "Γράφω ο,τι διάβαζα και άλλες ιστορίες" να αντιγράψει νωχελικά όλη την μαγεία της χρυσής εποχής της επιστημονικής φαντασίας, απαλλαγμένης απο περιττό ταλέντο και πρωτοτυπία. Το 2004 κέρδισε το πρώτο βραβείο διηγήματος στο φόρουμ του, όπου παραμένει μέχρι και σήμερα moderator στις γενικές συζητήσεις.
________________________________________________________________________________________
Χρόνος: 3.412 μ.χ.
Τοπος: Γή, ακόμα.
Στο παγκόσμιο συνέδριο sci-fi και fantasy όλοι ήταν στεναχωρημένοι.
Ακόμα δεν είχαμε αποικίσει νέους πλανήτες, δεν είχαμε έρθει σε επαφή με εξωγήινα όντα ούτε είχαμε παραπάνω πληροφορίες για την ύπαρξη τους.
Η μαγεία, οι άλλες διαστάσεις, οι παράλληλοι κόσμοι, οι δράκοι, όλα παρέμεναν απλές φανταστικές ιστορίες και τίποτα παραπάνω προς απογοήτευση όλων των προσκεκλημένων. Όυτε κουβέντα φυσικά για ταξίδια στο χρόνο και τηλεμεταφορά.
Ο χοντρός μαλλιαρός πρόεδρος άρχισε την ομιλία όπως κάθε χρόνο, λέγοντας τους πως η εποχή που θα ξεδιπλώσουμε τα μυστικά του σύμπαντος είναι κοντά και έπειτα ακολούθησε μια ομιλία για την κούφια Γη.
1.600 χρόνια μετά:
Τα ίδια σκατά. - Nov 13, 08
Ένα έργο που στοιχειώνει ακόμα πολλούς, όπως στοίχειωνε και τα παιδικά μου χρόνια. H ψυχολογική σκιτσογράφιση μιας νιότης απομονωμένης, εύθραυστης και καθόλου οικονομικής σε ενέργεια.
Ένας φόρος τιμής σε μια ψυχή που επιθυμούσε να γνωρίσει τον κόσμο αλλά έπρεπε να κάτσει μέσα να μάθει βιολί.
Δέκα χρόνια μετά την πρώτη του δημοσίευση, παραμένει ενα κλασικό κομμάτι, για πρώτη φορά μέσα σε άσπρο πλαίσιο. - Nov 11, 08
Θανάσιμη διάρροια
ταινία μυστηρίου Αμερικάνικης παραγωγής σε σκηνοθεσία Ίρβινγκ Καμπόλκα
Λίγα λόγια για την ταινία: Ο Μπές Ξαναβιές είναι ένας σκληροτράχηλος μπάτσος. Δυστυχώς γι αυτόν τα υπόλοιπα μέρη του σώματος του είναι μαλακά σαν πάστα. Όταν λοιπόν ένα μυστηριώδες τέρας αρχίζει να σκοτώνει κόσμο λέγοντας ανέκδοτα, εκείνος αποφασίζει να το συναγωνιστεί.
Παίζουν: Μπαρτόλο Μπλούμ, Βερόνικα Ρίχτην
Σκηνή απ' την ταινία.
Doom! Spuro Spero
Ταινία επιστημονικής φαντασίωσης σε σκηνοθεσία των αδερφών Τάπεργουερ.
λίγα λόγια για την ταινία: Βρισκόμαστε στο μακρινό μέλλον, στο έτος 2008 οπου ένας ψυχοπαθής επιστήμονας προσπαθεί να ανακαλύψει το φάρμακο για την ακμή κάνοντας πειράματα επάνω σε RPGάδες. Κάτι όμως πάει στραβά και ξαφνικά οι RPGάδες αποκτούν ζωή...
Παίζουν: Κόλα Γανόλα, Σαλαμάνδρας Νταρντανιάν
Σκοινί απ' την ταινία.
Totsureki: Ο σαμουράι απο αυγά.
Ιαπωνική ταινία βαρετής παραγωγής σε σκηνοθεσία Ναφίγο Ινακάτσο
Λίγα λόγια για την ταινία: Στη φεουδαρχική Ιαπωνία του δέκατου τρίτου αιώνα ένας ψαράς του αυτοκράτορα αποφασίζει να πάει κόντρα στο κατεστημένο αντικαθιστώντας τα φρύδια του με λεμόνια.
Παίζουν: Ο θίασος ερασιτεχνικού θεάτρου του ορεινού Τιμαλάκας.
Τσουρέκι από την ταινία. - Nov 02, 08Αγαπητη Δωροθεα,
Δε μπορω να πιστεψω πως μας ξεχασες και συ.
Σιγουρα προκειται για αστειο. Εσυ μας αγαπουσες παντα ολους μας.
Θυμασαι τοτε στη πισω αυλη του αυγουλα που μου ειπες πως οταν μεγαλωσεις θα με παντρευτεις? Θυμασαι γελια που καναμε οταν η μαμα μου την αλλη μερα ειχε αγορασει κιολας τα κουφετα?
Ακομα εχω φυλαγμενη μια μπομπονιερα και σε περιμενω.
Προχθες βρηκα μια φωτογραφια μας στο παλιο σεντουκι. Ειναι απο καποιες παλιες αποκριες οπου ειχαμε ντυθει ολοι μας πικλες.
Σου τη στελνω. Ξερω πως θα χαρεις και θα θυμηθεις και παλι εκεινες τις αξεχαστες μερες. (εγω ειμαι αυτος στα δεξια σου)
Ελπιζω να ακουσω νεα σου συντομα.
Με αγάπη, Αναστάσης
_____________________________________________________________Κυριε Αναστασιε Τρίφαλλε,
Ονομαζομαι Νικολαος Φλάπος και εκπροσωπω νομικα την κυρια Δωροθεα Στηβενς.
Εχουν γινει παμπολλα παραπονα για παρενοχληση απο μερους σας και γι αυτο αποφασισα να σας γραψω εγω πριν τα πραγματα γινουν χειροτερα.
Συγκεκριμενα η κυρια Στηβενς μου ζητησε να καταθεσω καταγγελια εις βαρος σας αλλα ισως να μην χρειαστει να παρθουν τοσο δραστικα μετρα.
Πιστευω τοσο εγω οσο και η πελατισσα μου, στην καλη σας θεληση και οτι το προβλημα θα σταματησει εδω, πριν τα πραματα παρουν τη νομικη οδο, κατι που θα ειναι ασχημο τοσο για σας, μα και για εκεινη.
Σας ευχαριστω.
Νικολαος Φλάπος, δικηγορος.
Αγαπητη Δωροθεα,
Λυπαμαι για τα προβληματα που λες οτι σου προκαλεσα.
Αφου λοιπον το θες, δεν θα σε ξαναενοχλησω αλλα θελω να ξερεις πως με στεναχωρησες βαρια.
Δεν το περιμενα ποτε καλη μου Δωροθεα αυτο απο σενα. Δεν περιμενα ποτε τετοιο φερσιμο απο μια κοπελα που μεγαλωσαμε μαζι και που αγαπουσε τοσο παντα τα κουναβια.
Τι σου κανανε πιστη μου Δωροθεα και αλλαξες τοσο? Ακομα και οταν πεθανε ο σκυλος σου απο κραμπες εσυ το ειχες παρει ελαφρια. Ησουν παντα δυνατος χαρακτηρας και σε θαυμαζα γι αυτο.
Αρκετα ομως με ολα αυτα. Ισως εχεις δικιο. Ισως πρεπει και γω να ξεχασω το παρελθον μου οπως και ‘συ. Την παλια μας γειτονια, το κρυσφηγετο μας μεσα στο ταχυδρομικο κουτι, τα καλοκαιρια μας μεσα στη λασπη, τα γενεθλια σου καθε χρονο οπου η μαμα σου μας εψηνε τυρι για να τα γιορτασουμε...
Σε χαιρετω λοιπον παλια μου φιλη και δεν σου κραταω κακια.
Ελπιζω να εισαι παντα ευτυχισμενη στη ζωη σου.
Να ‘σαι παντα καλα, Αναστασης
- Apr 24, 13
Η αλληλογραφια που ακολουθει ειναι ενα κομματι της παλιας Αθηνας. Μιας εποχης αξεχαστης που λιγοι θυμουνται. Ισως διαβαζοντας τα γραμματα του Ανασταση και της Δωροθεας να βρειτε ομοιοτητες με τα δικα σας παιδικα χρονια, τοτε που ολα ηταν αθωα και στον αερα μοσχοβολουσε η μυρωδια απο φρεσκο κεχριμπαρι, καθως τα ξυρισμενα παιδια κυνηγουσαν αυτοκινητα στους δρομους.
__________________________________________________________________Αγαπητή Δωροθέα,Η γειτονιά που ήξερες δεν υπάρχει πια. Τα σοκάκια που μεγαλωσαμε έχουν αλλάξει. Θυμάσαι το μικρό παρκάκι στο οποίο δέρναμε τον Λούλη? Τώρα στη θέση του έχει χτιστεί ενα μεγάλο κοτέτσι. Η αλάνα που συνηθίζαμε να ακουμπάμε πάστες στις ρόδες των αυτοκινήτων είναι τώρα γεμάτη κουνουπίδια.
Μέχρι και η κυρα-Τασία, που καθε Κυριακή μας φίλευε ζεστή προζύμη και μαγιά, μετακόμισε.΄Ολα άλλαξαν μικρή μου Δωροθέα. Κτίρια, μέρη, μα και ανθρώποι. Ο μικρός Αποστόλης αποφάσισε οτι είναι φώκια. Ο Νικήτας... τον θυμάσαι τον Νικήτα? Το παιδί με τα δανεικά δεκανίκια. Έγινε μάγειρας στον πάγκο με τα καλαμπόκια. Και η Σοφούλα μας παντρεύτηκε εναν μεγαλοεισαγωγέα κάστανων. Μόνο ο κύριος καθηγητής που έμενε στο ροζ σπίτι στη γωνία είναι ακόμα εκεί, συνεχίζοντας να πετάει αυγά σε όσους φοράνε κίτρινα.Ελπίζω να είσαι ευτυχισμένη εκεί που είσαι και να θυμάσαι που και που την παλιά μας γειτονιά.Σε φιλώ, Αναστάσης._______________________________________________________________________
Αγαπητε Ανασταση,Δεν ξερω ποιος εισαι και ουτε θελω να μαθω.Σε παρακαλω πολυ να μην μου ξαναγραψεις αλλιως θα με αναγκασεις να απευθυνθω στις αρχες. Σε περιπτωση που δεν ελαβες το προηγουμενο γραμμα μου, σου επαναλαμβανω οτι δεν ειμαι η Δωροθεα που νομιζεις.Δεν μεγαλωσα σε καμια γραφικη γειτονια της Αθηνας και δεν γνωριζω κανενα απο τα ατομα η τα μερη που μου περιγραφεις.Βασικα, τις περισσοτερες φορες αδυνατω να καταλαβω καν τι ειναι ολα αυτα που λες. Δεν μοιαζουν με κουβεντες λογικου ανθρωπου.Θελω να πιστευω οτι το ολο θεμα ειναι απλα μια παρεξηγηση ή ενα λαθος και οτι θα σταματησει εδω. Σε καθε περιπτωση ομως, ισως θα επρεπε να αναζητησεις καποια επαγγελματικη ιατρικη βοηθεια.Λυπαμαι που δεν ειμαι η παιδικη σου φιλη και σου ευχομαι ολοψυχα καποια μερα να μπορεσεις να την εντοπισεις και παλι.Με εκτιμηση, Δωροθεα Στηβενς. - Oct 25, 08
Ο Θανάσιος Βλαστάρης γεννήθηκε σε ένα βολικό χωριό της ορεινής Αττικής και το 1936 δημοσίευσε την πρώτη του συλλογή πεζών ποιημάτων, "Πίνοντας με τον 'Αδωνη". Δεν ήταν όμως παρα μόνο 7 χρονια μετά που έγινε γνωστός στην περιοχή του, περιγράφοντας στα χρονικογραφήματα του μια Αθήνα αθέατη από την εποχή της.
Η συλλογή με τα άπαντα του κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Θλιβερός. Παρακάτω, ένα απόσπασμα από τα δύσκολα χρόνια τις κατοχής.
____________________________________________________
Οχτώβρης. Ψύχρανε ο καιρός. Ο κόσμος θα αρχίσει να περπατά πιο σκυφτός για να προφυλαχθεί από τον βοριά, οι άστεγοι θα ξεχάσουν την ανεμελιά του ακορντεόν και θα χωθούν και πάλι μέσα στα βρώμικα θλιβερά παλτά τους και τα δέντρα, σαν αφύσικα οντα, αντί να φορέσουν κάτι παραπάνω, θα πετάξουν χάμω την λιγοστή τους φορεσιά.
Οχτώβρης. Έξω κάνει ψύχρα μα έχω το παράθυρο ακόμα ανοιχτό. Σαν επίμονο τσιμπούρι προσπαθώ να γατζωθώ από τις τελευταίες αχτίδες του καλοκαιριού. Και ξέρω οτι δεν είμαι ο μόνος. Έξω ο κόσμος ακόμα κάθεται σε πλατείες. Προστατευμένοι από την ζεστασιά της μόδας. Τα κοντομάνικα και τα φουλάρια συνδυάζονται κομψά. Στα καφενεία ακόμα παραγγέλνουν τους κρύους τους Αμερικάνικους και τα βραδια τα τζιτζίκια ακόμα τραγουδούν. Παγωμένα, και μαζεμένα γύρω από μια κωλοφωτιά.Στην Ντολόρες. - Oct 25, 08
Αγαπητο μου ημερολογιο,
Σημερα δεν κοιμηθηκα καλα και παλι. Οι στοιχειωμενες εικονες στοιχειωναν τα ονειρα μου στον υπνο μου παλι. Ξυπνησα μεσα στη νυχτα τρομαγμενος και διψασμενος για λιγο νερο. Σηκωθηκα ορθιος απο το κρεβατι μου στο πατωμα και μολις σηκωθηκα ειδα μπροστα μου και παλι την τρομακτικη σιλουετα που ανηκε σε ενα φαντασμα πολυ τρομαχτικο που με φοβησε. Εβγαλα ενα «αααχ!» σαν κραυγη και αυτο μετα περασε μεσα απο τον τοιχο και εφυγε χωρις να το δω παλι. Κοιμηθηκα παλι.
Το επομενο πρωι ξυπνησα τρομαγμενος και διψασμενος για νερο. Ξεκινησα να παω προς την κουζινα με τα ποδια αλλα ειχα και παλι το ιδιο οραμα. Ολοι οι τοιχοι του σπιτιου γεμισαν αιματα παντου αλλα στο οραμα δεν ηταν αιματα λεει. Επεσα για υπνο παλι σε εναν βαθυ ληθαργο. Οταν ξαναξυπνησα ημουν παλι τρομαγμενος και διψασμενος αλλα κατι παλι εγινε που δεν στο λεω και κοιμηθηκα.
Ξυπνησα πριν λιγο, αγαπητο μου ημερολογιο πριν αρχισω να σου γραφω αυτα. Ολα πια εχουν αλλαξει.
Αυτη τη φορα, ξυπνησα διψασμενος. Και τρομαγμενος για νερο. - Oct 25, 08
Στην μικρη αυλη που βρισκοταν στην πισω μερια του σπιτιου του, ο Λεωνιδας Πατος ηταν ακινητος εδω και ωρες.
Ευτυχως γι αυτον γυρω απ'την αυλη υπηρχε μια ψηλη μαντρα και ετσι κανενας απο τους γειτονες ή τους περαστικους δεν μπορουσε να δει την καταντια του ανθρωπου που αλλοτε ειχε διαπρεψει στις μαθηματικες επιστημες.
Τωρα, ο πρωην μεγαλος μαθηματικος, ηταν ενα ισχνο γεροντακι ξαπλωμενο ανασκελα στο τσιμεντο, κρατωντας στο δεξι του χερι ενα μολυβι. Διπλα στο χερι του, το μικρο κομματι χαρτι που ηταν αφημενο εγραφε μοναχα ενα πραγμα: "2+2=".
Με τις τελευταιες δυναμεις που του ειχαν απομεινει, ο Λεωνιδας Πατος σηκωσε το ροζιασμενο χερι του. Εγραψε 4 και πεθανε σιωπηλα.
-
Posts
- Feb 22, 13
20. Cloud Atlas
19. The Thieves (Dodookdeul)
18. Wreck-it Ralph
17. The Grey
16. Nameless Gangster (Bumchoiwaui junjaeng)
15. Universal Soldier: Day of Reckoning
14. Goon
13. Beasts of the Southern Wild
12. Young Adult
11. Django Unchained
10. The Avengers
09. Argo
08. Himizu
07. Moonrise Kingdom
06. Cabin in the Woods
05. The Woodsman and the Rain (Kitsutsuki to Ame)
04. Kotoko
03. The Expendables 2
02. The Raid: Redemption
01. Dredd - Feb 22, 13Και τελειώσαμε. Φετος καθόλου χρόνος για γαρνιτούρα. Και, απ' οτι προσεξα, καμια φαντασία στα graphics των τίτλων οι περισσοτερες ταινίες στην 20αδα μου.
Η εικοσάδα του @Insane_Clock σε δικό της πόστ μετά.20. Ted10. Django Unchained - Feb 22, 13
- Feb 22, 13Μια μικρή #blogoscars special list απο τον @Insane_Clock με τις χειρότερες ταινίες τις χρονιάς.
20. Prometheus
19. Prometheus
18. Prometheus
17. Prometheus
16. Prometheus
15. Prometheus
14. Prometheus
13. Prometheus
12. Prometheus
11. Prometheus
10. Prometheus
09. Prometheus
08. Prometheus
07. Prometheus
06. Prometheus
05. Prometheus
04. Prometheus
03. Prometheus
02. Prometheus
01. Prometheus - Feb 21, 13Οπως κάθε χρονιά, οι χειρότερες ταινίες της χρονιάς με γενικότερο αξιολογικό κριτήριο την απογοήτευση.
Δεν είναι οτι δεν πέρασα καλά βλέποντας το αλλά δεν καταλαβαίνω γιατι δεν ήταν 3D animation. Χαμένες ευκαιρίες, θα μπορούσε να είναι πολυ καλύτερη ταινία χωρίς τους περιορισμούς της κακής ηθοποιίας.Χειρότερο απ' το πρώτο. Τι δεν καταλαβαίνεις?Τιμητικά και μόνο να έχω έναν Burton να βρίζω κάθε χρόνο αφού επιμένει να μαλακίζεται για γερασμένους γκοθάδες και φίλους των 80ς. Η αλλη ταινία που έφτιαξε φέτος παραμένει απλά ανέκδοτο για μένα.To Bridesmaids του φτωχού. Σαν πιλότος ακυρωμένης σειράς κτλ κτλ.Μεγάλωσες σαν ηθοποιός πια, Σάσα. Εχεις παίξει και σε ταινία του Σπηλμπεργκ. Ηρθε η ωρα να παρατήσεις να μασκαριλίκια και να κάνεις μια ωραία romantic comedy σαν αυτά που κάνουν κωμικοί του βεληνεκούς σου. Και άντε με το καλό και talk show.
15. American reunion
Η ταινία ηταν στα ιδια χάλια με τους χαρακτήρες της. Γερασμένη και παλιομοδίτικη. Σαν το humor του θείου στα οικογενιακά πάρτυ, που αναπαράγει τα ίδια 3 αστεία που τον έκαναν, μάλλον φλώρο ακόμα και στα νιάτα του.Ακόμα βαριέμαι. Δε θυμόμουν το ζευγάρι απο το knocked up και δεν το θυμάμαι ούτε απο αυτή τη ταινία. Το μόνο που ερχεται στο μυαλό μου οταν βλέπω τον τίτλο ειναι το χρώμα καφέ.What about her? Ειδαμε documented την επαγγελματική σταδιοδρομία μιας κοπέλας. Αδιάφορης.Η ευαίσθητη πλευρά μιας καταστροφής. Ακόμα και εκείνη η μαλακία με τον Cage ηταν πιο ενδιαφέρουσα απο αυτό. PointlessΚαμιά φορά οι τριλογίες έχουν μόνο δυο μέρη. Καμιά φορά καταπλακώνεσαι απο το βάρος των expectations τόσο των άλλων όσο και αυτών που έχεις για σένα. Και καμιά φορά φτιάχνεις απλά μια κακή ταινία. Δεν είναι τίποτα και δεν θα μας πέσουν τα αυτιά αν το παραδεχτούμε. Τόσο δημιουργοί όσο και φανς. Και δεν χρειάζεται να συμφωνησετε με αυτό απο τώρα, έχουμε καιρό. Εκει θα είναι η τριλογία για πάντα. Και μετά απο 10 χρόνια εκει θα είναι, και μετά απο 20 και 30. Δίπλα διπλα και οι τρεις.Σε βαριέμαι ρε φίλε. Βαριέμαι τη φάτσα σου, βαριέμαι το παιξιμό σου και νομίζω θα σε βαριόμουν και σαν παρέα. Ακόμα και στους Avengers σε βαριόμουν. Ευτυχως δεν επαιξες πολύ.Καλά, οχι οτι είχα καθόλου expectations για το Ice age 4, απλά βαριόμουν. Και το ξέρω οτι το target group του σηκώνει τα πάντα. Ποιος ειμαι εγω να κρίνω. Αλλα, ρε παιδία, λίγο παραπάνω effort δε βλάπτει. Ανοίχτε κανένα γαμημένο βιβλίο που και που.Γουντι ήρθε η ώρα για άλλο ένα μικρό διάλειμμα και να επιστρέψεις με ενα διαφορετικό πάλι στυλ. Αντε.Τι μεγάλη απογοήτευση που ήταν το Brave. Μια απο τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές συνειδητοποιήσεις της χρονιάς. Δεν τολμώ να φανταστώ να το βλέπει κάποιος και στα ελληνικά.Δεν εχω ιδεα τι ηταν αυτό που είδα. Για την πρώτη ωρα της ταινίας δεν ημουν καν σιγουρος αν έχω κατεβάσει τη σωστή. Τη σταματούσα και ξανακοίταζα το trailer μηπως αναγνωρίσω κάτι. Τελικά το trailer συνεβη κάποια στιγμή προς το τέλος αλλα δεν βοηθησε πολύ.Μλάχ! Ο Dr. Seuss προσφέρει τόσο καλό υλικό που είναι κρίμα να χαραμίζεται έτσι.Πραγματικά, τι σκατά ρε Cusack? Δε μπορώ να καταλάβω, σου ειπε κάποιος να παίζεις έτσι ή ήταν δική σου ιδεα? ALL OVER THE PLACE!Δε θέλω άλλους θεούς στις ταινίες μου! Εκτός κι αν είναι ξανθοί αρχαίοι βικινγκς με τεχνολογικές δυνάμεις περα απ τη φαντασία μας. Τα τελευταία 5 λεπτά της ταινίας ειναι το χειρότερο πράγμα που είδα φέτος.Η ταινία σου δημιουργει μερικές πολύ καλές εντυπώσεις στην αρχη, οταν γνωρίζεις τον κόσμο και τεχνολογία της. Αλλα με το που μπαίνει στο ζουμί το σενάριο εμοιαζε σαν να έχει γραφτεί απο generator και μάλιστα οχι πάρα πολυ καλό. Γενικά θυμιζε περισσότερο παιχνίδι μικρών παιδιών παρα σοβαρή απόπειρα σεναρίου ταινίας.Η χειρότερη ταινία της χρονιάς. Ενα ματσο ξεπερασμένες ιδεες και κολλήματα ενός γέρικου μυαλου, μια σκηνοθεσία αντιγραφη του εαυτού του και η χειρότερη επιστημονική ομάδα που έχω δει σε ταινία. Ασυνδετες καταστάσεις, αμέτρητα κενα και λάθη, μα πάνω απ' όλα, καταπληκτική φωτογραφία, έτσι παιδία? - Feb 20, 13
10. Zoe Kazan (Ruby Sparks)
Τι εννοείτε "δεν είναι η ίδια"?
9. Gina Carano (Haywire)
8. Naomi Watts (The Impossible)
Η καρδιά. Τα στήθη. Η μάνα. Σταμάτα μόνο να κλαίς και να φωνάζεις, ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!
7. Greta Gerwig (Damsels in distress)6. Aubrey Plaza (Safety not guaranteed)5. Sarah Silverman (Wreck-it Ralph)4. Olivia Thirlby (Dredd)3. Kara Hayward (Moonrise Kingdom)2. Charlize Theron (Young Adult)1. Jennifer Lawrence (Silver Linings Playbook)Και @Insane_Clock10. Jennifer Lawrence (Hunger Games)9. Kara Hayward (Moonrise Kingdom)8. Keira Knightley (Anna Karenina)7. Jessica Chastain (Zero Dark Thirty)6. Charlize Theron (Young Adult)5. Olivia Thirlby (Dredd)4. Jennifer Lawrence (Silver Linings)3. Fumi Nikaidô (Himizu)2. Quvenzhané Wallis (Beasts of the Southern Wild)1. Cocco (Kotoko) - Feb 19, 13
10. Robert Downey Jr. (The Avengers)
9. Tom Hanks (Cloud Atlas)
5. Suraj Sharma (Life of Pi)
4. Carl Urban (Dredd)
3. Mark Duplass (Safety not guaranteed)
2. Jamie Foxx (Django)
1. Christoph Waltz (Django)
Και η δεκάδα του @Insane_Clock σε περισσότερα πιξελς για να μην γκρινιάζει
10. Martin Freeman (The Hobbit)
9. Seann William Scott (Goon)
8. Ben Affleck (Argo)
7. Joackin Phoenix (The Master)
6. Denzel Washington (Flight)
5. Shôta Sometani (Himizu)
4. Robert Downey Jr. (Avengers)
3. Cristoph Waltz (Django Unchained)
2. Philip Seymour Hoffman (The Master)
1. Carl Urban (Dredd) - Feb 18, 135. Hunger Games4. Avengers3. Moonrise Kingdom2. Dredd1. Project X
- Feb 18, 1310. CosmopolisΜόνο και μόνο για την προσπάθεια του Κρονεμπεργκ να σκηνοθετήσει μια ΜΑΛΑΚΙΑ με τον παπάρα τον Πατισον.
9. The Cabin in the woods
8. Samsara
7. Django6. Upside down5. Life of Pi4. Dredd3. The Avengers2. Argo1. Moonrise Kingdomκαι @Insane_clock10. Michael Haneke (Amour)
9. Josh Whedon (Avengers)
8. Tom Tykwer & the Wachowski siblings (Cloud Atlas)
7. Gareth Evans (The Raid: Redemption)
6. John Hyams (Universal Soldier: Day of Reckoning)
5. Wes Anderson (Moonrise Kingdom)
4. Behn Zeitlin (Beasts of the Southern Wild)
3. Sion Sono (Himizu)
2. Pete Travis (Dredd)
1. Shinya Tsukamoto (Kotoko) - Feb 17, 1310. Juno Temple (killer Jo)9. Scarlett Johansson (The Avengers)8. Emma Watson (The Perks of being a wallflower)7. Elle Fanning (We bought a zoo)6. Rebel Wilson (Pitch Perfect)5. Anne Hathaway (Dark knight rises)4. Kristen Connolly (The Cabin in the woods)3. Cobie Smulders (The Avengers)2. Lena Headey (Dredd)1. Charlize Theron (Snow White and the huntsman)
Και οπως πάντα, η δεκάδα του @Insane_Clock
10. Charlize Theron (Prometheus)
9. Alexis Knapp (Project X)
8. Anna Hutchison (Cabin in the Woods)
7. Jessica Barth (Ted)
6. Scarlett Johansson (Avengers)
5. Isabelle Hupert (Amour)
4. Kate Walsh (The Perks of Being a Wallflower)
3. Frances McDormant (Moonrise Kingdom)
2. Amy Adams (The Master)
1. Lena Headey (Dredd) - Feb 16, 1310. Vanila Ice (That's my Boy)Ειναι ο Vanila Ice. Παιζοντας τον εαυτό του. Δεν χρειάζομαι περισσότερους λόγους για να τον βάλω στη δεκάδα.9. Chris Evans (The Avengers)Στην εβδομη φορά που είδα το Avengers παρατηρούσα πόσο καλός ηταν ο Evans στο ρόλο του Cap. Παντα πρόθυμος να βοηθησει όσο μπορεί, ακόμα κι αν το προβλημα ξεπερνούσε τις δυνάμεις του.8. Bruce Willis (Moonrise Kingdom)Χαίρομαι να βλέπω τον Willis σαν action hero, αλλα τετοιοι ρόλοι μου θυμίζουν πάντα τους πραγματικούς λόγους που τον αγαπώ.7. Robert DeNiro (Silver Linings Playbook)Anything but the Fockers, man. Anything than that.6. Javier Bardem (Skyfall)Ο μονόλογος του ηταν ενα απο τα καλύτερα intro κακών εδω και καιρό. And he nailed it.5. Josh Brolin (Men in Black III)Ποιος Gordon Levitt και αηδίες? Εδω ο άνθρωπος ήταν ο Tommy Lee Jones!4. Mark Ruffalo/The Hulk (The Avengers)Οσοι το είδατε ξερετε πολύ καλά τους λόγους που είναι ο Ruffalo σε αυτή τη λίστα και τόσο ψηλά. Ολους τους λόγους, σκηνή προς σκηνή.3. Leonardo DiCaprio (Django Unchained)Πόσες φορες να πουμε απο τα 90ς οτι ο DiCaprio ειναι ενας απο τους καλύτερους ηθοποιούς που έχουμε? Ολόκληρος Scorsese τον εχει κάνει μούσα του τόσα χρόνια.2. Samuel Jackson (Django Unchained)Ειναι το σοκ του πόσο διαφορετικός είναι ο Jackson σε αυτό το ρόλο. Προφανως και μου πηρε ωρα να τον αναγνωρίσω, ακόμα και μετά που άρχισε να μιλάει.1. Fran Kranz (The Cabin in the woods)Ο αγαπημενος stoner μικρων και μεγάλων. Ο pothead που ανακαλύπτει τα πάντα, νικάει τα τερατα με το ιδιο οπλο που τον συντροφευει και οταν βλέπει τετοιες ταινίες, και γενικά το main demographic του genre αποκτά ξαφνικά clarity και αποφασίζει το μελλον του.Και τώρα οι επιλογές του @Insane_Clock
10. Jean Claude Van Damme (Universal Soldier: Day of reckoning)
9. Jason Statham (Expendables 2)
8. Dolf Lundgren (Expendables 2)
7. Mark Ruffalo (Avengers)
6. Samuel Jackson (Django Unchained)
5. Tom Hiddleston (Avengers)
4. Alan Arkin (Argo)
3. Robert De Niro (Silver Linings)
2. Fran Kanz (Cabin in the Woods)
1. Philip Seymour Hoffman (The Master) - Feb 15, 13Καλή αρχή και τέτοια. Πάμε γιατι έχουμε και δουλειέςΚάτω απ' τα δικά μου είναι και του @insane_clock ε.
10. Upside down9. Silver Linings Playbook8. ParaNorman7. Avengers6. Damsels in distress5. Safety not guaranteed4. Wreck-it Ralph3. Moonrise Kingdom2. Argo1. The Cabin in the woodsΑπλά δεχτείτε το οτι ο Whedon θα είναι σε όλες τις κατηγορίες.
Και τώρα η δεκάδα καλύτερου σεναρίου του @Insane_Clock
10. The Woodsman and the Rain (Kitsutsuki to Ame)
9. The Avengers
8. The Raid: Redemption
7. Himizu
6. Expendables 2
5. Dredd
4. Cabin in the Woods
3. Citadel
2. Kotoko
1. Moonrise Kingdom - Mar 02, 12
Blogoscars 2012 Best Movie από bluthan
Λές και το ξέραμε οτι θα έβγαινε το Drive καλύτερη ταινία, και στηρίξαμε όλο το βίντεο επάνω σε αυτό.
Τωρα που τελειωσαν τα blogoscars, θα ακολουθήσει και ένα Making of βίντεο, μαζί με production journal και φωτογραφίες απο τα γυρίσματα. Και ένα Director's cut δεν θα ήταν ασχημη ιδεα, αλλα σε καμιά δεκαριά χρόνια αυτό. Για την ωρα υπάρχουν μερικές υποσχέσεις που πρέπει να κρατήσω.
Ε, και δρόμο να κάνω πρωτού κοιμηθώ.
Αυτά για φέτος με τα blogoscars. Του χρόνου πάλι, ντυμένοι όλοι Avengers. - Feb 23, 12Συνεχίζοντας εκεί που μείναμε χθές, οι 10 καλύτερες ταινίες του 2011 according to Than. Με ελληνικούς τίτλους και poster σε high resolution.
10. Τι 'ναι αυτό που το λένε... Αγάπη (Crazy stupid love)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Η πρώτη μου ιδέα τίτλου ήταν "Μια τρελη, τρελή οικογένεια" που πέρα απο κλασικό ήταν επίσης spoiler.
Γενικά λόγω του τίτλου περίμενα χειρότερη ταινία απο αυτή που είδα. Και τα αστεια της είχε (που τα ξεζουμίσαμε αυτές τις μέρες), και το καλό supporting cast να σε κρατάει (yeah, you know what I'm talking about).
9. Εξυπνάκιας (Limitless)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Είπαμε, την ζήλεψα αυτή τη ταινία. Το concept του 'πολυ έξυπνου', με τον έναν τρόπο ή τον άλλον, παίζει πολυ τελευταία. Μπορώ να σκεφτω 5 - 6 περιπτώσεις απο σειρές, ταινίες και comics των τελευταίων χρόνων. Απο villains of the week σε διαφορες σειρές μέχρι τον ανακαινισμένο Flash της DC που η σουπερταχυτητα του, του δίνει πια και την ικανότητα να σκέφτεται πολυ γρήγορα.
Είναι μια ιδεα που πρέπει σιγα σιγά να συνηθίζουμε, εχοντας καθε χρόνο το internet ολο και πιο κοντά μας. Το αληθινό χάπι, όταν βγει, θα είναι στην ουσία το κινητό μας.
8. Οι Περιπέτειες των... Σουπερ 8 (Super 8)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Λίγο απο Goonies, λίγο απο E.T. και λίγο απο close encounters, το homage του JJ στον Steven Spielberg καλύπτει αρκετές απο τις κλασικότερες ταινίες του και καταφέρνει να μας θυμήσει λίγο απ την μαγεία τους, με extra lens flares.
Λίγο όμως.
7. Hugo: Ένα παράξενο αγόρι... (Hugo)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Το 3D δεν είναι απλά για εντυπωσιασμό όπως ήταν πριν 40 χρόνια. Είναι σκηνοθετικό εργαλείο και πρέπει πια να είναι μέρος της ταινίας και όχι απλά ενα layer λίγο πιο μπροστά απ' το άλλο.
Το Hugo πιστευω είναι η πρώτη αληθινά 3D ταινία που έχω δει (σε 3D, στο σινεμά), σκηνοθετημένη ως τέτοια.
6. Οι... Μαστούρηδες των Χριστουγέννων (A Very Harold And Kumar 3D Christmas)
Λίγα λόγια για την ταινία:
It's a weederful life. Πρώτα απ' όλα να συμφωνήσουμε οτι αν το 3D είχε πρωοθηθεί μέσα απο Stoner movies οι 3D TVs θα πουλούσαν πολύ περισσότερο.
Από που να αρχίσω? Η αυγοβόληση σε 3D. Η ιστορία του μικρού Danny Trejo και η συμμορία των Korean punks που σκοτωσαν τη μάνα του. Το drug-addicted κοριτσάκι. Beer pong. In 3D. Clayanimation πέη. Σε 3D. Γυμνές καλόγριες. Ο Danny Trejo να χύνει. Σε 3D. Wafflebot! Και φυσικά, Santa.
5. Υπόθεση: Κόκκινος Δράκος (The Girl with the Dragon Tattoo)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Εδώ και καιρό, το πιο κοντινό παράδειγμα που είχα για εναν χαρακτήρα που προσπαθώ να γράψω, ήταν η Lepht Anonym. Η quirky biohacker που πριν δυο χρόνια εμφυτεψε στα δαχτυλά της magnetic sensors δίνοντας στον εαυτό της μια έκτη αίσθηση. Να μπορεί να "βλέπει" ηλεκτρομαγνητικά πεδία με τα χέρια της. Και το έκανε στη κουζίνα της με ένα κουζινομάχαιρο.
Η Lisbeth Salander μου θύμησε αρκετά τη Lepht και θα είναι το δευτερο reference που θα δειχνω.
4. Ρόδα, Τσάντα και... Φιλότιμο (Drive)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Αυτός ο τίτλος ήταν εκεί, μπροστά μας τόσο καιρό. Στην αφίσα την ίδια. Στο 80s feel της ταινίας. Ακόμα και στο soundtrack της.
Γιατί είναι άνθρωπος αληθινός. Και ήρωας μεγάλος.
3. Σουπεράνθρωποι Μαχητές: Η νέα Γενιά (X-men: First class)
Λίγα λόγια για την ταινία:
S.O.S. Πεντάγωνο και Μόσχα καλούν Μεταλλαγμένους!
Το origin της σχολής του Xavier και της ομάδας του ήταν πολύ, πολύ καλύτερο απο την κατάληξή τους στην τρίτη ταινία. Ο νεαρός Xavier ήταν ένα ρίσκο, αλλα τελικά ξέχασα γρήγορα τον Picard. Και ο Fassbender εδωσε έναν καταπληκτικό Magneto.
Τα CGI ήταν λιγάκι off σε μερικές σκηνές. H φάση που σέρνεται το υποβρύχιο στο νησί πχ, είναι totally fake.
2. Με λένε Χάνα (Hanna)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Η Χάνα είναι ενα μικρό κορίτσι που ζεί ευτυχισμένο στο μικρό της σπίτι στο δάσος μαζι με τον πατέρα της.
Ωσπου μια μέρα η κακιά μάγισσα του λευκού κρυστάλλινου κάστρου αποφασίζει να την πάρει μακριά.
1. Συναγερμός! Γη εναντίων Πιθήκων (Rise Of The Planet Of The Apes)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Αν το Hugo είναι η πρώτη αληθινή 3D ταινία, στο Rise έχουμε την πρώτη αληθινή CGI ερμηνεία.
Θα μπορούσε να είναι pretentious, generic, preachy και all-around κακό. Τουλάχιστον αυτά ηταν πράγματα που περιμέναμε μερικοί να είναι μια τέτοια ταινία.
Προσωπικά δεν με ένοιαξε το universe του franchise βλεποντάς την. Με ενδιαφέρει περισσότερο η ιστορία ενός πιθήκου, που σήκωσε στους ωμους του μια ολόκληρη ταινία παρά ο post-apocalyptic κόσμος του original, χιλιάδες χρόνια μετά.
Special Mentions
Οι Βιαστές της... Πλάκας (Tucker and Dale Vs Evil)
Το όνομά μου είναι Θώρ (επίσης "Με λένε Θώρ" και "Θωρ: Ενα παράξενο αγόρι") - Feb 22, 12Οι καλύτερες ταινίες του 2011 με custom ελληνικές μεταφράσεις και εξώφυλλα, για να κάνω τη ζωη όλων αυτών των βαρεμένων μεταφραστών πιο ευκολη. Δείτε full size για extra taglines σε μερικές.
20. Στοιχειωμένο... Σχολείο (Scre4m)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Η τριλογία είναι αγαπημένη και την θεωρω πανέξυπνη, και η τέταρτη συνέχεια κατάφερε να σταθεί επάξια δίπλα στις υπόλοιπες. Και οι τέσσερις μαζί αποτελούν μια σπουδή επάνω στο genre και σε γενικότερα conventions, και θα έπρεπε να διδάσκεται στα πανεπιστήμια. Αλλά η αλήθεια είναι οτι άργησε λίγο να βγεί. 11 χρόνια μετά πόσο να νοιαστείς για την Neve Campbell και τον David Arquette.
Ο τίτλος προφανώς είναι απο αυτους που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν είδε κανείς την ταινία πρωτα.
19. Δασκάλα και... Αγρια (Bad Teacher)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Οι ελληνικοί μου τίτλοι καμιά φορά φοβάμαι οτι είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητα.
Δεν έχω πολλά να πω για την ταινία πέρα απ' το οτι λατρεψα την Diaz και γενικότερα το cast. Δεν θυμάμαι και πολλά γενικά μιας και την είδα αρκετούς μήνες πριν αλλα θυμάμαι οτι στο μυαλό μου την είχα απο τότε στην 20άδα. Ε, κάτι θα ξέρω. Παίζει και ο Justin Timberlake και ο Jason Segel.
Γενικά αυτό το φορμάτ με τις όρθιες εικόνες δεν βοηθάει όταν δεν έχεις πολλά να πείς για μια ταινία.
18. Αναζητώντας τον Παράδεισο (The tree of life)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Ο Μπάστερ, είναι ενας γκαφατζής ορνιθόμιμος που μια μέρα χωρίζεται απο το κοπάδι του και μπλέκεται σε μια τρελή περιπέτεια με τον Σων Πεν.
Το μόνο που ήξερα για την ταινία πριν την δώ ήταν η περιγραφή του @dark_tyler ο οποίος την είχε παρακολουθήσει απο τη μέση και μετά. Και μέσα στο confusion της περιγραφής ξεχώριζε η φράση "ωραίες εικόνες!" και αυτό μου ήταν αρκετό για να την απολαυσω ενα βράδυ, με τον ήχο αρκετά χαμηλωμένο ωστε να μην ακούω τις αηδίες απο πάνω. Μια συμβουλή που έδωσα σε όλους τους stoner φίλους μου που τους την πρότεινα.
Πολύ ωραίες εικόνες όμως ρε φίλε! Και κάπου ανάμεσα έπαιζε και ένα sub-context για τον θάνατο or something.
17. Ο Ανθρωπος Ασπίδα (Captain America)
Λίγα λόγια για την ταινία:
O Steve Rogers είναι ένας γκαφατζής ορνιθόμιμος που μια μέρα μεταμορφώνεται σε ζωντανή σημαία και μπλέκεται σε έναν τρελό πόλεμο με Ναζί και κοσμικούς κύβους.
Δεν με ενδιέφερε ποτέ πολύ ο Captain America σαν χαρακτήρας αλλα η ταινία ήταν αρκετά καλή για origin story και επίσης είναι πάντα κεφάλαιο στο γενικότερο Avengers αριστούργημα που θα φιγουράρει ψηλά ψηλά στις λίστες μας του χρόνου τέτοια εποχή.
Κρίμα που δεν τον είδαμε περισσότερο στο σήμερα αλλα... δεν υπήρχε και ιδιαίτερος λόγος να το κάνουμε όσο είναι μόνος του.
16. Οι Φιλενάδες (Bridesmaids)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Οκ, αυτό ηταν ευκολο και generic. Οπως πρέπει.
Εμ, μου αρέσει η Wiig. Την βρίσκω πολύ αστεία και μπορώ να γελάω και μόνο βλέποντας την φάτσα της. Και είχε μέσα της μερικά πολυ ωραία αστεία. Η όλη υπερβολή στο shower με τις πεταλούδες να βγαίνουν απο την προσκληση και τη ροζ σαμπανια στην είσοδο, μέχρι τα κουτάβια που έπαιρνες δώρο κατα την αποχώριση σου, ειναι απο τις αγαπημένες μου σκηνές της χρονιάς.
Και το πέρασμα του Hamm ήταν υπέροχο. Ανάμεσα σε αυτό και στον ρόλο του στο The increasingly poor decisions of Todd Margaret νομίζω θα πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά με την κωμωδία.
15. Βρυκόλακας από... Σπίτι (Fright Night)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Ή αλλιώς, "Ο... βρυκόλακας της διπλανής πόρτας" οπως ήταν ο πρώτος τίτλος που σκέφτηκα αλλά δεν μου πήγαινε στο λογότυπο.
Το original είναι αγαπημένη 80ς vamp flick. Ηταν η πρώτη φορά που είδα ένα νέο είδος vampire, απομακρυσμένο απο το βαρυ αρχέτυπο του Δράκουλα και την γκοθιά. Έναν βρυκόλακα που διαπραγματευόταν και δεν φοβόταν τον σταυρό.
Το καινούριο κράτησε όλη την μαγεία της παλιότερης "Νύχτας Τρόμου", φέρνοντας πετυχημένα τους χαρακτήρες στο σήμερα, με καλύτερο τον Peter Vincent του David Tennant. Η όλη φροντίδα με κάνει να πιστευω πως μοιράζομαι την αγάπη γι αυτη τη ταινία με την Martin Noxon.
14. Ο Φίλος μου (50-50)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Άλλος ένας generic ελληνικός τίτλος. Η πρώτη ιδέα ήταν "Κερδίζοντας τη ζωή" το οποιο ουσιαστικά είναι spoiler για την ταινία. Αλλά προτίμησα τελικά να βάλω το spoiler στο tagline. Επίσης αυτό το κέιμενο ήταν spoiler για την ταινία. Έπρεπε όμως να το κάνω για να αποδείξω ένα point για τους Έλληνες μεταφραστές.
Πάντως η ταινία μου άρεσε πολύ. Μπράβο στον Seth Rogen που θυμάται που και που απο που ξεκίνησε.
13. Πως να Σκοτώσετε το Αφεντικό σας (Horrible bosses)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Αυτός ο τίτλος ας πούμε, παραείναι κόντα σε πραγματικό. Σχεδόν είμαι σίγουρος οτι υπάρχει μια ταινία που λέγεται έτσι.
Cast αγαπημένο, απο Sudeikis μέχρι Aniston, και γενικότερα η ταινία που με έκανε να γελάσω τις περισσότερες φορές.
12. Κλέφτες με... το Ζόρι (30 Minutes or less)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Εγώ πέρασα πολύ καλά με αυτή τη ταινία. Και τον Eisenberg είχε, και τον Ansari, και σκηνοθετημένη ήταν απο τον τύπο του φοβερού "Ζομπι με... το ζόρι" (a.k.a. Zombieland).
11. Ατίθασες Υπηρέτριες! (The Help)
Λίγα λόγια για την ταινία:
Ένα βράδυ του '88 - '89, στην πρώτη γυμνασίου, συνάντησα τον διπλανό μου, τον Νίκο τον Φωτεινόπουλο με τον φίλο του τον Κώστα και πηγαίναν σινεμά. Αποφάσισα να τους ακολουθήσω μιας και το σινεμά ηταν για μένα μέχρι τότε μόνο διασκέδαση. Τί είχα δεί? Το The Barbarians και το Τρελό γουικέντ στου Μπερνυ. Τελικά αυτοι πήγαιναν να δουν το Mississippi Burning.
Το The Help δεν είναι το Mississippi burning. Το θυμηθηκα καθώς το έβλεπα. Αλλα σαν ανάλαφρη κομεντί εποχής καλά βλεπόταν.
Η αφίσα πάντως πρέπει να είναι απο τις αγαπημένες μου φέτος. Πολυ όμορφη παλέτα. - Feb 22, 12Λίγες ώρες πρίν την πρωτη δεκάδα καλύτερων ταινιών, όπως και πέρυσι, οι χειρότερες και πιο αδιάφορες ταινίες της χρονιάς που πέρασε.20. Pirates of the Caribbean, On Stranger TidesΒγήκε και αυτό φέτος.19. The ArtistΔεν μου αρέσει ο βωβός κινηματογράφος. Ακαδημαϊκά μπορώ να σου παπαγαλίσω λίγο τη σημαντικότητα της θεσης του στην ιστορία αλλα προσωπικά τον βαριέμαι αφόρητα και δεν θα έβλεπα ευχάριστα καμία ταινία του.Το The Artist δεν έχει καμιά σημαντικότητα στην ιστορία. Μπράβο για την πετυχημένη αντιγραφή ενός παλιού genre, αλλά αν σας αξίζουν βραβεία γι αυτό, αξίζει ένα και ο Rodriguez για το Planet Terror.18. The hangover part IIΣτο Hangover III θα γίνονται ακριβώς τα ίδια πράγματα, μόνο που ο Ed Helms θα ξυπνάει με βυζια και θα εχει σε όλη τη ταινία μια πούτσα στο στόμα.17. The SmurfsΟσοι την είδατε ξέρετε ακριβώς γιατί είναι σε αυτή τη λίστα. Οσοι δεν την είδατε κοιταχτε την αφίσα της.Υπήρχε ένας πολυ καλός Δρακουμέλ βέβαια που τωρα που το σκεφτομαι θα έπρεπε να είναι στη Β αντρικού λίστα. Oh well.16. Gnomeo and JulietΤι αδιάφορη βλακεία ήταν τούτη? Βαριέμαι και να γράψω γι αυτή.15. The Change upΜου υποσχέθηκαν Freaky Friday για μεγάλους. Spoiler alert, υπήρχε ΜΗΔΕΝ σεξ.Ξεχωρίζω μόνο την ατάκα "A bouquet of balls" για τα τρία αρχίδια του Jason Bateman14. An Invisible SignΠότε έγινε η Jessica Alba straight-to-DVD actress και δεν το πήρα χαμπάρι? Η αόρατη γυναικα δεν ήταν τελικά ο ρόλος που θα την ανέβαζε? Who knew...Μαθηματικά για κορίτσια σε έναν ρόλο που θα έβγαζε άνετα η Zooey Deschanel.13. Just go with itOr not. Seriously, don't.Καλά, ταινία με τον Sandler ηταν, τι περιμένεις, αλλα πραγματικά δε θυμάμαι τίποτα απο αυτη. Ουτε καν τον λόγο που κάθησα τελικά να τη δω. Οχι κάτσε, θυμήθηκα.12. Another EarthΤεμπελία, πολλά λάθη που δεν με νοιάζει να τα θυμάμαι πια, και δράμα για μικρά παιδιά. Να την έβλεπα στα 16 να την χαιρόμουν. Και, να ανοιγουμε κανένα βιβλίο φυσικής, ε? Οχι, δεν μιλάω μόνο για την δευτερη Γη.11. LoveFirst of all, WHAT?Αν ήταν ζωντανοί, ο Kubrick και ο Clark θα έπρεπε να του κάνουν μυνηση του τύπου. Οχι αναγκαστικά επειδή τους κατάκλεψε, αλλα επειδή δεν μας είπε και τίποτα. Ωραία στατικά πλάνα άδειων διαστημικών διαδρόμων, ωραίες εικόνες προς το τέλος, ε, την επόμενη φορά να βάλουμε και λίγο σενάριο μέσα και όχι μόνο show off?10. The adventures of Tin TinΔεν ήμουν ποτέ φαν του Τεν Τεν. Τα εξώφυλλα και οι τιτλοι του μου υπόσχονταν πάντα πολύ πιο ενδιαφέρουσες και μαγικές περιπέτειες απο όσο ήταν στην πραγματικότητα οι ιστορίες του. Ετσι και εγώ προτιμούσα τον Σκρούτζ.Εδω έγινε ακριβώς το ίδιο πραγμα με τα βιβλία. Νόμιζα θα περάσω καλα και τελικά βαρέθηκα απο το πρώτο μισάωρο.9. The Adjustment BureauΘα μπορούσε να είναι καλή ταινία. Και τη δράση του είχε, και την ξεχωριστή ιδεα, και το cast. Και είναι και απο Philip K. Dick. Αλλά όταν η απάντηση που δίνεται σε κάτι είναι "ο Θεός", σε οποιαδηποτε μορφή κι αν την παρουσιάσεις, η απάντηση παραμένει ηλίθια. Και λάθος.8. Vanishing on 7th streetΚαι αυτό στο τέλος κάτι με τον Χριστό είχε να κάνει. Μαυρο σκοτάδι κάλυψε τα πάντα και όλοι οι ανθρωποι στη Γη εξαφανίστηκαν μέσα σε αυτο με εξαίρεση δυο - τρεις κακομοιρους που εψαχναν να βρουν πως θα γλυτώσουν. Αλλα τελικά οι σκιές που βουτάγαν τους ανθρώπους ήταν... ναι. Άγγελοι Κυριου που τους επαιρναν για να τους παν κοντά του. Σορρυ που σας spoilerασα τη μαλακία.7. Conan the BarbarianΣε παω πολυ ρε Μομόα. Ακόμα και πριν το Game of Thrones σε πήγαινα απο το Stargate Atlantis και ηξερα οτι μπορεις να κάνεις έναν φοβερό Κοναν. Τι πήγε στραβά?Μαλλον όλα τα υπόλοιπα, αφήνοντας πίσω τους μια φοβερά generic και αδιάφορη ταινία με σπαθιά. Τουλάχιστον θα έχουμε πάντα τον Drogo.6. I melt with youΣαρανταπενταρηδες φίλοι μακρια απο τις γυναίκες τους κλαιγονται για τη ζωη τους, παίρνουν ναρκωτικά και χορευουν το 'I wanna be adored'. SO SAD.Και μια pretentious σκηνοθεσία απο πάνω για να καλύψει το κενό του ανύπαρκτου σεναρίου.5. Green LanternΚρατάω μια επιφύλαξη μια μέρα αυτή η ταινία να θεωρείται cult. Σαν το Flash Gordon ενα πραγμα ή πιο σωστα σαν το παλιό Fantastic Four.Ετσι κι αλλιώς το τσίρκο που ονομαζεται Green Lantern universe δε σωζεται παρά μόνο με ένα καλό re-imagine. Αν θέλετε βοήθεια εδω είμαι, αρχίζοντας με ένα μάθημα διαγαλαξιακών αποστάσεων και μεγέθους.4. Your HighnessΚαλά, βρώμαγε απο πρίν αυτό το χάλι. Από τότε που είδα τα "funny promos" της και δεν ήταν ουτε καν αυτά αστεία. Το trailer είχε λίγο πλάκα, μέχρι εκεί.3. Mars needs momsΑπο πότε τις ταινίες για παιδία τις γράφουν 8χρονα? Μια ολόκληρη ταινία για να πουν στα παιδια "να την ακουτε τη μαμα".Και, μπράβο σας. Ωραία πράγματα μαθαίνετε στα παιδία σας. Σε μια εποχή ανακαλύψεων και γνώσης εσεις δειχτε τους οτι στον Αρη μπορείς να τρέχεις με τα κοντομάνικα και τις πιτζάμες κρατώντας την ανάσα σου.Ναι, δες την ταινία, άκου και την μαμά σου που ξέρει, και μετά θα γίνεις 30 χρονών και θα πιστευεις στα ζωδια και σε ιπτάμενους δίσκους.2. Battle: Los AngelesΑυτή η ταινία πήγαινε απο το κακό στο χειρότερο καθώς περνούσε η ώρα, δοκιμάζοντας συνέχεια τα όρια του ορισμού 'στρατόκαυλη'. Ξέχνα τον Bay. Αν θες να δείς πραγματικούς στρατόκαυλους Αμερικάνους πεζοναυτες αυτή είναι η μόνη ταινία που χρειάζεσαι.Τίποτε άλλο δεν θα δεις σε αυτη τη ταινία.1. SuckerpunchΣοβαρά τωρα. Ποιος σκεφτηκε οτι αυτό θα ήταν καλή ιδέα για ταινία?
- Feb 21, 12
10. David McKenzie (Perfect sense)9. Tomas Alfredson (Tinker Tailor Soldier Spy)
8. Todd Stauss Schulson (A Very Harold And Kumar 3D Christmas)
For excellency in 3D filmmaking.
7. Jason Eisener (Hobo with a Shotgun)
6. J J Abrams (Super 8) - Feb 21, 12
Πιστή στον έναν και μοναδικό ρόλο της ζωής της πάνω απο 10ετία. Commitment.
9. Viola Davis (The Help)
8. Brit Marling (Another Earth)
7. Emma Stone (The Help) - Feb 20, 12Ομολογώ οτι δεν είχα τίποτα καλό για 10. Και αφού είδα τις λίστες του @IliasKyriazis και @dark_tyler έβαλα να δω το Hobo with a Shotgun. Καλύτερο απο τις άλλες επιλογές που είχα.
- Feb 19, 12Ορίστε και τα Soundtracks! Βασικά, τα μόνα soundtracks που κατέβασα απο μόνος μου μέσα στη χρονιά ήταν του Drive και του Hanna. Τα υπόλοιπα τα άκουσα μέσα στο γενικότερο research για τα blogoscars videos μαζί με κάποιες προτάσεις που αποδείχτηκαν too minimal for my blood.5. Captain AmericaΟ Silverstri μπορεί να μοιάζει πια με "βιβλιοθήκη ήχων soundtrack" αλλα παραμένει ένας αγαπημένος composer. Plus ειχε αυτο που έψαχνα για τo σήμα των Blogoscars.Το πιο πατριωτικό και παραδοσιακό soundtrack για φέτος.4. ImmortalsΗ ταινία μπορεί να μου φάνηκε αδιάφορη αλλα η μουσική της ηταν γεμάτη υπερβολή, έπος και μεγαλοπρέπεια. Μου αρεσουν πολύ τέτοιοι ήχοι.Είμαι σίγουρος οτι θα μου χρειαστεί στο μέλλον. Ετοιμάζεται και δευτερο Spartathan στο κάτω κάτω.3. Sucker PunchΜπορεί τα compilations να μην πιάνοντα αλλα δεν πρόκειται για ένα απλό compilation μιας και έχει μόνο remixes για την ταινία.Οχι αναγκαστικά τα αγαπημένα μου τραγούδια (αν εξαιρέσεις το White Rabbit) αλλα σίγουρα ένα ξεχωριστό soundtrack που, βοήθησε και τα δικά μας blogoscars videos.2. HannaΗ αλήθεια είναι οτι στην ταινία δεν πολυ-υπάρχει το soundtrack των Chemical brothers. Αναρωτιέμαι που στο διάτανο βρίσκονται τα 20τόσα τραγουδια του OST μέσα στη ταινία.Αρκετά minimal και αυτό αλλα οι Chemical brothers θα έπρεπε να γράφουν περισσότερα soundtracks. Καιρός είναι.1. DriveΑν εξαιρέσεις τους βαρετούς ambient ήχους του Cliff Martinez, τα πέντε τραγούδια του CD τα έχω ακούσει φέτος περισσότερο απο κάθε άλλο.Και το score μια χαρά είναι, απλά δεν είναι κάτι που εύκολα θα έβαζα να ακούσω στο σπίτι.
- Feb 18, 1210. Fright Night
Σαν μεταφορά του παλιού ήταν πολύ έξυπνα φτιαγμένη, διατηρώντας το feeling της παλιάς ταινίας και αλλάζοντας ευρηματικά κάποια στοιχεία κυρίως στους χαρακτήρες. Επίσης αγαπάμε την Martin Noxon.Αστείο, με τα twists του, τις ατάκες του και με χαζό τίτλο η αλήθεια. Αλλα απο τις κωμωδίες φέτος ξεχωρίζειΌλα όσα χρειάζεται να υπωθούν για τον Steve Rogers (και είναι αρκετά) σε ενα σενάριο που δεν έμοιαζε σαν δύωρο "Previously" για όσους δεν είχαν επαφή με τον χαρακτήρα.
Η μόνη πραγματικά αστεία ταινία για φέτος, πλήν του Bridesmaids. Και είναι κρίμα γιατι βγήκαν πολλές κωμωδίες φέτος.Αληθινό, αστείο, emotional, και πραγματικό buddy movie. Οι αληθινά ανθρώπινες ιστορίες δεν χρειάζονται Χολιγουντιανά τρύκς για να σε κάνουν να δακρύσεις.Πολύ καλύτερο απ ότι περίμενα να είναι. Βάση της ιδέας περίμενα μια μεγάλη συλλογή παρεξηγήσεων και, αν και άρχισε έτσι, εξελίχθηκε σε μια πανέξυπνη διασκευή διάφορων κλισέ του genre, μην χάνοντας όμως το focus της.Μου θύμησε το Firestarter του Stephen King (Εξουσία πυρός) το οποίο μου είχε αρέσει πολύ όταν το είχα δει. Βασικά ήταν το Firestarter του King δίχως τη πυροκίνηση. Θυμήστε μου στη Χάνα στο Α γυναικείο να βάλω 'κατά λάθος' τη φωτογραφία της Drew.Τελειο origin story, αν και θα προτιμούσα πιο ενδιαφέροντες Β χαρακτήρες, και γενικά η καλύτερη superhero movie της χρονιάς. Δεν θέλω να ξαναδώ καραφλό Xavier απο δώ και πέρα.Ποιος περίμενε οτι ένα prequel/remake/re-imagine/re-whatevah ενός κουρασμένου franchise που δεν χρειαζόταν συνέχεια in the first place, θα γινόταν μια φοβερή προσωπική ιστορία για έναν πίθηκο.Αν ήταν ένα σενάριο που μου προκάλεσε φοβερά έντονο συναίσθημα ήταν του Limitless. Και το συναίσθημα ήταν ζήλεια. Ζήλεια για την ιδέα, ζήλεια για την εκτέλεση και ζήλεια για το ίδιο το χάπι. Είναι απο αυτές τις περιπτώσεις που λες απο μέσα σου "Εγώ έπρεπε να το είχα γράψει αυτό το σενάριο" αλλα δεν σε νοιάζει και πολύ επειδη τελικά έπεσε σε καλά χέρια και όχι σε παραμυθιασμένους καταστροφολόγους.Special mentionsSource Code.Ειδική μνεία για κάποιους απο τους διοργανωτές. Χρειαζόταν περισσότερες διευκρινήσεις απο μερία ταινίας ναι, αλλα δεν έχει γίνει κανένα λάθος επιστημονικά*. Το source code ετρεχε ενα simulation όλης της πραγματικότητας (ενα Matrix δλδ) και όντας κβαντικός υπολογιστής, έτρεχε μαζι και όλες τις πιθανότητες αυτής. Απλά πράγματα.*SciencefictionallyPerfect Sence.Η ιδέα της ταινίας ήταν ενδιαφέρουσα, αλλα η ίδια η ταινία παραήταν μαυρη για να με κάνει να ενδιαφερθώ περισσότερο. Μην παίρνετε τον εαυτό σας τόσο σοβαρά.Bridesmaids.Θα υπάρχει στη λίστα με τις καλύτερες, αλλα λίγα πράγματα με έκαναν να γελάσω πραγματικά στη ταινία. Η υπέρβολή του shower και κυρίως η φάτσα της Wiig.Extremely loud and Incredibly close.Το official word είναι οτι δεν πιάνεται φέτος, αλλίως θα ήταν σίγουρα μέσα στην δεκάδα. - Feb 17, 12Πάμε στα γρήγορα και οι Β' γυναικείοι με ακόμα ένα teaser video φυσικά.
10. hayden panettiere (Scre4m) - Feb 17, 12Εφτά στους 10 είναι μαλάκες με κάποιο τρόπο. Η πρώτη blogoscars 2012 λίστα και μαζί το πρώτο video teaser. Enjoy!
10. Corey Stoll (Midnight in Paris)
Καλά που μου τον θυμήσατε. Μου έλειπε μια θέση και κρίμα να την έπαιρνε ο Matthew Broderick
9. Brad Pitt (The tree of life)
Ομολογώ οτι το οικογενιακό του δράμα δεν ηταν οι καλύτερες στιγμές της ταινίας για μένα.
8. Δεινοσαυρος (The Tree of Life)
Αυτή ήταν. Θα ήθελα πολυ να συνέχιζε η ταινία για κανένα μισάωρο έτσι. Με τον δεινόσαυρο να συνεχίζει τη βόλτα του κάνοντας poke πράγματα με το πόδι του.
7. Justin Timberlake (Bad Teacher)
Έπρεπε να τον βάλω για κάποια απ' τις ταινίες του φέτος και νομίζω στο Bad Teacher ήταν ο πιο απολαυστικός.
6. Kevin Spacey (Horrible bosses)
Αφεντικό μαλάκας.
5. Michael Parks (Red State)
Θρησκευτικός μαλάκας.
4. Ezra Miller (We need to talk about Kevin)
Γιός μαλάκας.
3. Seth Rogen (50/50)
Καθόλου μαλάκας.
2. Ryan Gosling (Crazy stupid love)
Γυναικάς μαλάκας.
1. David Tennant (Fright Night)
Απολαυστικά μαλάκας και ο πιο διασκεδαστικός Β αντρικός που είδα φέτος.
"I fucked her. Filthy". Μόνο και μόνο γι αυτό αξίζει τη πρωτιά. - Feb 06, 12Εκτός των μεγάλων Χολιγουντιανών παραγωγων και του ανεξάρτητου κινηματογράφου, υπάρχει και μια άλλη κατηγορία ταινιών κάθε χρόνο. Ταινίες που πάνε straight to DVD και μοιράζονται ισότιμα τα ράφια/sites, με τα blockbustερικά ξαδέρφια τους, προσπαθώντας να τους κλέψουν λίγη απο τη δόξα. Rip-offs, ταινίες ξεπλύματα χρημάτων ή απλά κακές και φτηνές παραγωγές, στην καλύτερη περίπτωση με μεράκι.
Να τονίσω οτι δεν έχω δει καμία απο αυτές τις ταινίες και δεν εχω πρόθεση να το κάνω, αν και μερικές με βάζουν πάντα σε πειρασμό όποτε κοιτάω τα κακoφτιαγμένα cover τους.
20. Cowboys vs Vampires
Αυτο θα ήταν πολυ πιο ψηλά στη λίστα μου αν δεν του άλλαζαν τίτλο και δεν εβαζαν εξωφυλλο απο τσόντα.
19. Alien Agent
Driven by vengeance. Fueled by honor. Hunted by ALIENS
Παιζει ο Mark Dacascos που απο μόνο του κάνει την ταινία κακή, και ο Billy Zane ρε φίλε. Πως ξεπεσε έτσι αυτός ο άνθρωπος, ε?
Επίσης για πολλές μέρες διάβαζα Alien Agenda.
18. Strippers vs Werewolves
Εψαχνα να δω ποια είναι αυτή η ξανθιά, βλέποντας την στο Look who's talking now, και βρήκα αυτο. Τιποτα το σοβαρό και η υπόλοιπη φιλμογραφία της.
17. Battle of Los Angeles
Επειδή το κανονικό Battle: Los Angeles δεν ήταν αρκετά κακό. Κρατάω επιφυλάξεις οτι αυτη η ταινία μπορεί να έχει περισσότερο ενδιαφέρον. Πάντα με χειρότερα εφε.
16. 3 Musketeers
Κρατάμε τον ίδιο τίτλο με την άλλη ταινία και όλο και κάποιον θα κοροϊδεψουμε. All for one and GUNS for all!
15. Rocket Compulsion
Υποτίθεται είναι ντοκυμαντερ, αλλα με τέτοιο εξωφυλλό και με τον Rocketeer wannabe να δειχνει δεν θα μπορούσε να λείπει απο τη λίστα μου. Dare to dream!
14. Almighty Thor
As in "Almighty Thor, I actually watched this!" παραγωγή Syfy, ενας τύπος με σφυρί απο τα Jumbo. Τα βίντεο των blogoscars θα εχουν περισσότερη δουλειά.
13. Super Tanker
Απο μόνο του δεν ακούγεται ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Αλλα αν τους φέρουμε σε επαφή με τους παραγωγούς της παρακάτω ταινίας τότε εχουμε...
12. Super Shark
Super Tanker vs Super shark! Είναι πολυ κρίμα αυτή η ευκαιρία να πάει χαμένη. Οπως είναι κρίμα να πάνε χαμένα και τόσα τανγκς. Αλλα η λύση έρχεται στην αμέσως επόμενη ταινία.
11. Sand Sharks
Super Sand Sharks vs Almighty Thor's Super Tanker! DARE TO DREAM!
10. The Adventures of Chris Fable
Κάποιος μας σφύριξε οτι υπάρχει άνοιγμα στην αγορά φέτος για τα μικρά αγόρια μάγους. Ο Δικός μας έχει και φίλο ρομπότ παρέα. Time to believe!
9. Bong of the dead
Μπορεί να μην του φαίνεται με την πρώτη ματιά αλλα ο τίτλος ειναι πανέξυπνα φτιαγμένος για να προσελκύει το target group της ταινίας. Oh, there will be bud.
8. Evil bong 3
Τρία? Seriously? Χαίρομαι που ο μπάφος δεν μου προκαλεί ποτέ την ανάγκη να δώ τέτοιες ταινίες ή κάποιου είδους ταυτιση. Είμαι ακόμα ΟΚ. Also, άλλη μια χαμένη ευκαιρία για 'Evil bong of the dead'. Τρία.
7. Don't let him in
Κανέναν! Ουτε κάν τον right one. Αλλά σοβαρά τώρα, ποιός θέλει να μπεί σε μια παράγκα στο δάσος, με ανθρώπινα μέλη να κρέμονται με αλυσίδες στο δέντρο της αυλής? Δεν πρέπει να έχει σχέση με βρυκόλακες πάντως, κατι για serial killer λεει στο tagline.
6. Zombie Diaries 2
Δύο! Τι σκατά συμβαίνει με τα πλάσματα του σκότους και γράφουν ημερολόγια? Ευτυχώς ο @Georgethebeast την έχει δεί και μου εξήγησε τι συμβαίνει.
5. Battle: New york day 2
Δευτερο rip-off. Νόμιζαν οτι θα κάνει πολλά λεφτά αυτή η ταινία. Η μάχη που ξεκίνησε στο L.A. συνεχίζεται ανεπίσημα στην Νέα Υόρκη. Στον τίτλο τουλάχιστον.
Απο τους παραγωγούς του Pandora machine και του Clone Hunter. Και απο το cast ξεχωρίζω τον Maduka Steady.
4. Alien Armageddon
Λίγο απο Cowboys and Aliens, λίγο απο Battle: LA και all-around Brokeback mountain, το Alien Armageddon κραυγάζει για αποδοχή.
3. Robotropolis
Για τον τίτλο και μόνο αξίζει την τρίτη θέση. Θα την έβλεπα μόνο και μόνο για να ακούσω τη λέξη απο το στόμα ενός ρομπότ. Επίσης το εξώφυλλο ειναι τόσο αχταρμάς όσο η σκηνοθεσία του Bay στο τρίτο Transformers.
2. Chromeskull. Laid to Rest 2
CHROMESKULL! Απο τον σκηνοθέτη του Randomask και τον παραγωγό του Guy with Knife ερχεται το δευτερο κεφάλαιο του καλογυαλισμένου τρόμου. Ή το τρίτο, δεν έχω καταλάβει.
1. Aliens vs Avatars
Αυτό ηταν απο καιρό το αγαπημένο μου στη λίστα. Aliens vs Avatars, ενα crossover που θα εμοιαζει ενδιαφέρον αν μιλούσαμε για τα γνωστά Aliens. Αλλα πρόκειται απλά για κάποια μυγόμορφα aliens, με τις δυνάμεις των Predators και κίτρινα μάτια που ξεχωρίζουν σαν διαστημικοί όρχεις στο κάτω μέρος του πόστερ. Και ένα generic UFO απ' το πενήντα με μια εκρηξη μάλλον ζωγραφισμένη στο χέρι. Η υπόλοιπη παραγωγή δεν φαίνεται και πολύ καλύτερη απο το trailer. AvsA. Don't get caught in the middle!
Special mention, το "Revenge of the Electric car".
Turns out οτι δεν είναι μια ταινία για την vegan ξαδελφη της Christin να σκοτώνει όποιον δεν κάνει ανακύκλωση. Είναι κανονικό documentary για τα electric cars...
Ισως θα έπρεπε πρωτα να δω τουλάχιστον τα trailers ολων αυτων των ταινιών. Θα έκανε ενα ενδιαφέρον update. - Dec 03, 11Πολύ gaming αυτό το καιρό και τα καλύτερα ακόμα έρχονται. Μέσα στο Beta testing weekend του Star Wars: The Old Republic κατάφερα να φτάσω τρείς χαρακτήρες σε level 12 και να παίξω ενα παιχνίδι που περίμενα καιρό. Οι εντυπώσεις μου μικτές, όπως και το ίδιο το SWTOR.
Η επαφή μου με τα ΜΜΟ δεν είναι μεγάλη. Αρχίζει και σταματά με λίγους μήνες στο Star Wars Galaxies, κάποια χρόνια πριν, και ενω πέρασα πολυ ωραία όσο κράτησε, φροντίζω να μένω μακριά απο τέτοια παιχνίδια για πολλους λόγους, και ενας απο αυτους είναι και η ελλειψη ιστορίας. Επίσης, σιχαίνομαι να διαβάζω κείμενα. Το SWTOR ερχεται με τρία σημαντικά plus: Full voice acting quests και προσωπικό storyline στον κάθε χαρακτήρα, το συμπαν των πολυαγαπημένων KOTOR και το όνομα της Bioware, συνώνυμο σεβασμού στα story-driven games. Αυτα είναι μεν αρκετά για να το ξεχωρίσουν απο τα άλλα MMOs εκει έξω και, παιζοντάς το, ειναι πολλές οι φορές που νομίζεις οτι παίζεις ενα single player game. Καποια storylines εχουν ενδιαφέρον, το voice acting ειναι πολύ καλό, και γενικά είναι αλλιώς να σου το δίνουν το quest με προφορικό λόγο ρε φίλε. Ακόμα κι αν είναι το πιο generic. Βέβαια, επειδή είναι online, μοιαζει σαν ένα παλιό single player, και παρόλο που ξέχασα την υπαρξη του Skyrim για τρεις μέρες, όταν γυρισα πίσω σε αυτό ήταν σαν να γυρνάω στον "αληθινό κόσμο" απο τη διαφορά στα γραφικά και στη λεπτομέρια.
Το online κομμάτι του στο θυμίζουν συνήθως οι 10 PCs γυρω απο τον κάθε quest-giver, αλλά μετά αρχίζει το cut scene και σου λέει οτι έσυ είσαι ο μοναδικός και ηρεμείς και πάλι. Και η παρέα στα μπουντρούμια δεν είναι άσχημη. Κάνοντας αποστολές σε group παιρνουν ολοι μέρος στις κουβέντες και κερδίζεις social points με τα οποία αγοράζεις και χρησιμοποιεις καποια special items. Παίξαμε το μεγαλύτερο μέρος του Jedi storyline μαζί με τον @DukeOGlue κάνοντας αποστολές μαζί και βλέποντας ως παρατηρητές ο ένας το class quest του άλλου. Βαζοντας και skype, ουσιαστικά είναι σαν να παίζεις ενα action adventure με παρεα, αλλα αντι να κάθονται παθητικά διπλα στον καναπέ, παιρνουν μερος στο παιχνίδι. καπως έτσι πρεπει να ήταν το Legend of Zelda: Four Swords.
Ξεκίνησα απο τους Jedi, γιατι για μένα τουλάχιστον αυτοι και οι Sith είναι το Star Wars. Απο την άλλη, jedi παίζεις σε κάθε άλλο SW game και ειναι απο τα πιο βαρετες και επαναλαμβανόμενες ιστορίες. Ασε που τους γράφουν σαν τα αρκουδάκια της αγάπης. Τουλάχιστον στα παλιότερα KOTORs ή στο Jedi Knight υπήρχε μια ιστορία πίσω απο σένα και αργούσες να πάρεις το lightsaber σου. Εδω φαίνεται να έδωσαν εμφαση στο πόσο βαρετοί φλώροι είναι. Καποια generic επιδρομή καποιων generic πλασμάτων σε βαζουν σε διαδοχικές αποστολές, κανοντας τους πάντες γύρω σου να σε επαινούν. Στο τέλος, δε θυμάμαι καν τι πρέπει να κάνω. Απλά ακολουθώ τα βελάκια. Ασε που το fighter class τους ειναι πολυ αδύναμο. Στο ίδιο level, η Jedi consular του Dim εκανε πολυ περισσότερο damage απο την Jedi knight μου και μόνος τα βρήκα σκούρα πολλές φορές.
Το παίξιμο στη Sith μεριά ήταν πολύ πιο διασκεδαστικό. Οι μάχες, κοντά στην ψυχοσύνθεση των Sith ηταν πιο νευρικές και χορταστικές, το γράψιμο τους είχε σκέρτσο και η ιστορία τους ήταν γεμάτη δολοπλοκίες και ιντριγκες. fun. Και είχε και αρκετές αποστολές που δεν εβγαιναν χωρίς παρέα, δινοντας σου ευκαιρίες για καλύτερο level up. Αλλά εκεί που χάρηκα παιχνίδι ηταν ο Smuggler. Πρώτα απ' όλα η ιστορία ήταν πολυ προσωπική και σε εβαζε περισσότερο απο τις άλλες στο κόσμο του SWTOR. Σου εκλεψαν το σκάφος. Στο 70% των διαλόγων υπήρχε η επιλογή "I just want my damn ship back" και το υπόλοιπο γράψιμο ήταν αστείο και γενικά στο ύφος του Han Solo. Ο αλήτης με τη χρυση καρδιά. Επίσης ειναι και ο μόνος λόγος που θέλω να ξαναπαίξω και να δω πως θα παει η ιστορία του και πότε θα πάρει το σκάφος του πίσω.
Γύρω στο level 10 φευγεις απο τον αρχικό σου πλανήτη και πριν πας στον επόμενο μπορείς να παρεις το special class σου και crafting skills. Δε ξερω πόσο ανοίγει το παιχνιδι μετά που παίρνεις δικό σου σκαφος αλλα μέχρι εκει το online κομμάτι του μοιάζει μικρο και το single player αρκετά linear. Τα group quests εχουν πλάκα αλλα το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού τελικά το παίζεις μόνος και το single player experience δεν θα φτασει ποτέ πραγματικά single player games οπως το Mass Effect 3 της ιδιας εταιρίας που αναμένεται. Σίγουρα θέλω να το ξαναπιάσω στα χέρια μου αλλα δεν νομίζω τελικά να το κρατήσω για πολύ καιρό. Πότε βγαίνει είπαμε το Mass Effect 3?
Next: I'm Batman
-
...More on the web
